ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 5

1. በአንቀጹ ውስጥ ማብራሪያ የሚሹ ቃላት፦

• ደዕዋሁም (دَعْوَاهُمْ)፦ ጥሪያቸው፣ ጩኸታቸው፣ ተማከራቸው እና ልመናቸው ማለት ነው።
• በእሱና (بَأْسُنَا)፦ ቅጣታችን፣ መቅሠፍታችን ማለት ነው።
• ዞሊሚን (ظَالِمِينَ)፦ ራሳቸውን የበደሉ፣ ከመንገዱ የወጡ ማለት ነው።

1. የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፦

አላህ ይህን አንቀጽ በማውረድ የቀድሞ ሕዝቦችን ሁኔታ ያሳየናል። እነዚያ ሰዎች የአላህን ቅጣት ሲያዩ እና መቅሠፍቱ ሲደርስባቸው ሌላ ምንም የሚሉት ነገር አልነበረም፤ ከልመናና ከጩኸት የቀረባቸው ነገር ሁሉ ተቋርጦ የቀረው አንድ ነገር ብቻ ነበር፦ እኛ ራሳችንን የበደልን ነበር፣ ኃጢአት ሠራን፣ በአላህ ላይ ካለመምነት እና ከክህደት የተነሳ ራሳችንን ወደ ጥፋት አደረስን ማለታቸው ነው።

ይህ ቃል በእውነት የንስሐ ቃል ነው፤ ነገር ግን የተናገሩት ቅጣቱ ከደረሰባቸው በኋላ ነው። በዚያን ጊዜ ንስሐ አይቀበልም፣ ጩኸትና ልመናም አይጠቅምም። ልክ እንደዚህ ያለ ሁኔታ ሲደርስ ሰው ሁሉ ኃጢአቱን ይመለከታል፣ ግን በዚያ ጊዜ መመለከቱ አያድነውም።

ከዚህ አንቀጽ የምንማረው ትልቅ ትምህርት አለ፦ ንስሐ ከመድረሱ በፊት፣ ጊዜው ገና ሳለ፣ ሕይወት ሳለች መቀደም አለበት። አላህ በርካታ ዕድሎችን ይሰጠናል፤ በቁርአን በኩል ይጠራናል፤ በነቢያት በኩል ያስጠነቅቃል። እኛም ዛሬ ሕያዋን ነን፣ ጊዜውም የእኛ ነው። ስለዚህ ወደ አላህ መመለስ፣ ኃጢአታችንን አምኖ መተው እና በእውነተኛ ንስሐ ወደ እርሱ መቅረብ አለብን። ቁርአን ሁልጊዜ ወደ ብርሃን ይጠራናል፤ ልቦቻችንን ለእውነት እንከፍት፣ ከመዘናጋት እንጠንቀቅ። አላህ ሩኅሩኅ ነው፣ ተመላሾችንም ይወዳል። እስከ መጨረሻው ጊዜ ድረስ በር ክፍት ነው፤ ነገር ግን ያ በር በሞት ጊዜ ይዘጋል። ስለዚህ ዛሬ፣ አሁን፣ በሕይወት ሳለን ወደ አላህ እንመለስ።