சூரா அல்-அஆராஃப் — வசனம் 5

சொற்பொருள்:

• دَعْوَاهُمْ – இவர்களுடைய கூக்குரல், வேண்டுதல் அல்லது சொல்.
• بَأْسُنَا – நமது வேதனை, தண்டனை.
• ظَالِمِينَ – அநியாயக்காரர்கள், தமக்குத்தாமே தீங்கு செய்தவர்கள்.

விளக்கம்:

இந்த இடத்தில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: முந்தைய சமூகங்களுக்கு நம் வேதனை வந்தபோது, அவர்கள் எந்தப் பிரார்த்தனையும் செய்யவில்லை; எந்த உதவியையும் கோரவில்லை. அவர்களிடமிருந்து வெளிப்பட்ட ஒரே வார்த்தை, "நாங்கள் அநியாயக்காரர்களாக இருந்தோம்" என்ற ஒப்புதல் வாக்குமூலம்தான். அதாவது, அவர்கள் தங்கள் இறைவனுக்கு மாறு செய்ததன் மூலம் தமக்குத்தாமே தீங்கு விளைவித்ததை ஒப்புக்கொண்டனர். ஆனால் அந்த ஒப்புதல் அவர்களுக்குப் பயனளிக்காத நிலையில், வேதனை ஏற்கனவே அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டது. இது அவர்களின் மனந்திரும்புதல் பயனற்றுப் போன நிலையைக் காட்டுகிறது. ஏனெனில், வேதனை வந்த பின்னர் செய்யப்படும் தவ்பா ஏற்கப்படாது என்பது இறைவனின் விதியாகும்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் வேதனை வருவதற்கு முன்பே மனந்திரும்ப வேண்டும் என்பதை இது நமக்குக் கற்பிக்கிறது. வேதனை வந்த பின்னர் செய்யும் தவ்பா ஏற்கப்படாது.
2. மனிதன் தன் தவறுகளை ஒப்புக்கொள்வது நல்ல பண்பாகும். ஆனால், அது சரியான நேரத்தில், உண்மையான மனதுடன் செய்யப்பட வேண்டும்.
3. அல்லாஹ்வின் கருணை மிகப் பெரியது; அவன் தவ்பா செய்பவர்களை மன்னிக்கிறான். ஆனால், அவனுடைய தண்டனை வந்துவிட்டால், அது தவிர்க்க முடியாதது.
4. இறைவனுக்கு மாறு செய்வது நமக்குத்தானே அநியாயம் செய்வதாகும்; அது நம்மையே அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும்.
5. இந்தச் சம்பவங்கள் நமக்கு பாடமாக உள்ளன; அவற்றிலிருந்து நாம் படிப்பினை பெற வேண்டும்.