സൂറ അൽ-അഅ്റാഫ് — ആയത്ത് 5

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• دَعْوَاهُمْ: അവരുടെ വിളി അല്ലെങ്കിൽ പറച്ചിൽ.
• بَأْسُنَا: നമ്മുടെ ശിക്ഷ, ബലപ്രയോഗം.
• إِلَّا أَن قَالُوا: അവർ പറഞ്ഞു എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പറയുന്നു: മുൻകാല സമുദായങ്ങൾക്ക് നമ്മുടെ ശിക്ഷ വന്നെത്തിയപ്പോൾ അവരുടെ വിളിയും പ്രാർത്ഥനയും മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല, അവർ പറഞ്ഞത് ഇത് മാത്രമായിരുന്നു: "ഞങ്ങൾ അക്രമികളായിരുന്നു" എന്ന്. അതായത്, ശിക്ഷ നേരിട്ടപ്പോൾ അവർ സത്യം സമ്മതിച്ചു, തങ്ങളുടെ തെറ്റുകളും അതിക്രമങ്ങളും ഏറ്റുപറഞ്ഞു. അവർ അല്ലാഹുവിനോട് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ നിന്റെ ആജ്ഞകൾ ലംഘിച്ചു, നിന്റെ ദൂതന്മാരെ നിഷേധിച്ചു, ഞങ്ങൾ സ്വയം അക്രമം ചെയ്തവരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഏറ്റുപറച്ചിൽ അവർക്ക് പ്രയോജനപ്പെട്ടില്ല, കാരണം അത് ശിക്ഷ വന്നതിന് ശേഷമായിരുന്നു, അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ അവരെ പിടികൂടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴുള്ള ഏറ്റുപറച്ചിൽ പശ്ചാത്താപമായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയില്ല, കാരണം അത് നിർബന്ധിതമായ അവസ്ഥയിലുള്ള സമ്മതമാണ്, സ്വമനസ്സാലെയുള്ള പശ്ചാത്താപമല്ല.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ വരുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ പശ്ചാത്തപിക്കുകയും തെറ്റുകൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ശിക്ഷ വന്നുകഴിഞ്ഞാൽ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല.
2. അല്ലാഹു വളരെ ദയാലുവും ക്ഷമാശീലനുമാണ്; തന്റെ ശിക്ഷ വരുന്നതിന് മുമ്പ് പശ്ചാത്തപിക്കുന്നവരെ അവൻ പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്നു. അതിനാൽ നാം എത്രയും വേഗം അവങ്കലേക്ക് തിരിയണം.
3. അക്രമം ചെയ്യുന്നവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ അനിവാര്യമാണ്, എന്നാൽ അവന്റെ കാരുണ്യം അക്രമികൾക്കും വാതിൽ തുറന്നിട്ടുണ്ട് - അവർ പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങിവന്നാൽ.
4. ഈ ആയത്ത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു: സത്യം സമ്മതിക്കുകയും തെറ്റ് ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവമാകണം, എന്നാൽ അത് സമയബന്ധിതമായിരിക്കണം - ശിക്ഷ വരും മുമ്പ്, അവസരം നഷ്ടപ്പെടും മുമ്പ്.