Аль-Араф сүрәсе — Аять 62

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أُبَلِّغُكُمْ — сезгә җиткерәм, ирештерәм.
• رِسَالَاتِ رَبِّي — Раббымның җибәргән хәбәрләрен, вәхийләрен һәм әмерләрен.
• أَنصَحُ لَكُمْ — сезгә ихлас төбәк-насыйхәт кылам, сезнең өчен яхшылыкны телим.
• أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ — Аллаһыдан беләм, ягъни Аллаһының вәхие аша беләм.

Аять тәфсире:

Нух галәйһиссәлам үз кавеменә әйтә: "Мин сезгә Раббымның җибәргән барлык хәбәрләрен, әмерләрен һәм тыелганнарын тулысынча җиткерәм. Мин моны үз теләгемнән эшләмим, бәлки Аллаһының боерыгы буенча эшлим. Мин сезгә насыйхәт кылам, ягъни сезнең өчен чын күңелдән яхшылыкны телим. Мин сезне Аллаһының ґәзабыннан куркытып, Аның әҗер-савабына өметләндереп туры юлга өндим. Мин Аллаһының вәхие аша сез белмәгән нәрсәләрне беләм: Аллаһының ґәзабы гөнаһлы кавемнән кире кайтарылмый, һәм Аның хөкеме гадел, ә сез моны аңламыйсыз. Шуңа күрә мин сезнең өчен куркам һәм сезнең иманга килүегезне телим."

Нух пәйгамбәр үзенең сүзләрендә өч мөһим эшне ассызыклый: беренчедән, ул Аллаһының хәбәрләрен тулысынча җиткерә, аларны киметми һәм арттырмый; икенчедән, ул кавеменә ихлас насыйхәт кыла, аларның иманга килүләрен чын күңелдән тели; өченчедән, ул Аллаһыдан вәхий аша алар белмәгән хакыйкатьләрне белә, шуңа күрә аларның хәле өчен борчыла.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Пәйгамбәрләрнең эше — иң зурысы: Аларның бурычы — Аллаһының хәбәрләрен кешеләргә җиткерү, моның өчен алар бөтен кыенлыкларга түзәләр. Бу безгә дә үрнәк: хакыйкатьне җиткерүдә сабыр һәм түзем булырга кирәк.
2. Насыйхәт — мөэминнең сыйфаты: Нух пәйгамбәр үз кавеменә насыйхәт кыла, димәк, без дә бер-беребезгә ихлас насыйхәт кылырга, яхшылыкка өндәргә һәм яманлыктан тыелырга тиеш.
3. Гыйлемнең кыйммәте: Пәйгамбәр Аллаһыдан вәхий аша белгән нәрсәләрне искә ала. Бу безгә гыйлемнең, бигрәк тә дини гыйлемнең, кешене Аллаһыга якынайтуын күрсәтә.
4. Аллаһының ґәзабыннан курку: Бу аять безне Аллаһының ґәзабы чын һәм ул гөнаһлыларны тотачак дигән ышануны ныгыта. Мөэмин бу ґәзабтан куркып, гөнаһлардан читләшергә тырышырга тиеш.
5. Пәйгамбәрләрнең шәфкатьлелеге: Нух галәйһиссәлам үз кавеменә карата шәфкатьле һәм мәрхәмәтле, аларның һәлак булуын теләми. Бу — Аллаһының рәсүлләренең кешелеккә булган мәхәббәтенең бер мисалы.