سوره اعراف — آیه 62

معانی کلمات:

• أُبَلِّغُكُمْ: به شما میرسانم و ابلاغ میکنم.
• رِسَالَاتِ رَبِّی: پیامها و احکامی که پروردگارم به من وحی کرده است.
• أَنصَحُ لَكُمْ: برای شما خیرخواهی میکنم و بهترینها را برایتان میخواهم.
• أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ: از جانب خداوند چیزهایی میدانم.

تفسیر آیه:

حضرت نوح (علیهالسلام) در پاسخ به اتهامات قومش که او را دروغگو و گمراه میخواندند، با صراحت و اطمینان اعلام میکند که من نه تنها دروغگو نیستم، بلکه وظیفهی خود را به بهترین شکل انجام میدهم. او میفرماید: من پیامهای پروردگارم را که شامل احکام، اوامر و نواهی الهی است، به شما میرسانم و در این ابلاغ هیچ کوتاهی نمیکنم. این رسالتها در زمانهای مختلف و با موضوعات گوناگون نازل شدهاند، اما همه از سوی یک پروردگار واحد هستند.

سپس نوح (علیهالسلام) به نیت باطنی خود اشاره میکند و میفرماید: من در این دعوت، خیرخواه شما هستم و همان چیزی را برای شما میخواهم که برای خودم میخواهم. نصح و خیرخواهی من به این معناست که شما را از عذاب الهی میترسانم و به رحمت و پاداش او امیدوار میسازم تا با ایمان و عمل صالح، به سعادت برسید. این خیرخواهی نه از روی دشمنی یا حسادت، بلکه از سرِ محبت و دلسوزی است.

در پایان، نوح (علیهالسلام) به علم الهی خود اشاره میکند و میگوید: من از جانب خداوند چیزهایی میدانم که شما نمیدانید. من از طریق وحی آگاه شدهام که عذاب الهی بر قوم مجرم و گناهکار نازل خواهد شد و این عذاب قابل دفع نیست. شما که در ظاهر زندگی میکنید و به قدرت و ثروت خود مغرور شدهاید، از عاقبت کار خود بیخبرید، اما من به فرمان خداوند از این حقایق آگاهم و نمیتوانم شما را بر این حال رها کنم.

فواید و پیامهای آیه:

1. اخلاص در دعوت: مبلغان دین باید با نیت خالصانه و خیرخواهی واقعی به تبلیغ بپردازند و تنها رضایت خداوند را در نظر داشته باشند، نه منافع شخصی یا دنیوی.
2. علم الهی برتر از دانش بشری: انسانها به دانش محدود خود تکیه نکنند و بدانند که خداوند از طریق وحی، حقایقی را به پیامبران و اولیای خود میآموزد که فراتر از درک عادی بشر است.
3. ترغیب و ترهیب: دعوت به سوی خداوند باید همراه با بشارت به پاداشهای الهی و انذار از عذاب او باشد تا مردم با انگیزهی امید و ترس، به سوی ایمان و عمل صالح جذب شوند.
4. پایداری در برابر اتهامات: پیامبران و مبلغان دین نباید از سخنان ناروای مخالفان دلسرد شوند و باید با اطمینان و استواری به رسالت خود ادامه دهند.
5. محبت به امت: خیرخواهی واقعی یعنی اینکه انسان برای دیگران همان را بخواهد که برای خود میخواهد و این محبت، اساس دعوت به خیر و سعادت است.