සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 62

වදන්හි අර්ථ:

• أُبَلِّغُكُمْ – මම ඔබ වෙත ගෙනහැර දක්වමි.
• رِسَالَاتِ رَبِّي – මාගේ පරමාධිපතිගේ පණිවිඩ (දූත පණිවිඩ).
• وَأَنصَحُ لَكُمْ – තවද මම ඔබට යහපත අපේක්ෂා කරමි (සත්‍ය උපදෙස් දෙමි).
• وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ – තවද මම අල්ලාහ්ගෙන් (ඔහුගේ දැනුමෙන්) දනිමි.
• مَا لَا تَعْلَمُونَ – ඔබ නොදන්නා දෑ.

පැහැදිලි කිරීම:

නූහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) නබිවරයා තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූහ: “මම අල්ලාහ් මා වෙත එවූ දූත පණිවිඩ ඔබ වෙත සම්පූර්ණයෙන් ගෙනහැර දක්වමි. එනම්, ඔහු මට ඒකාග්‍රයෙන් දැනුම් දුන් ආගමික නියෝග සහ තහනම් කිරීම් ය. තවද මම ඔබට අවංක උපදෙස් දෙමි. එනම්, අල්ලාහ්ගේ නියෝග පිළිපැදීමට ඔබව උනන්දු කරවමින්, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ලැබෙන ත්‍යාගයන් ගැන ඔබට සුභාරංචි දෙමින්, තවද ඔහු තහනම් කළ දෑවලින් ඔබව වළක්වමින්, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ලැබෙන දඬුවම ගැන ඔබට අනතුරු අඟවමින් සිටිමි. තවද මම අල්ලාහ්ගේ දැනුමෙන් ඔහුගේ වහී (දිව්‍යමය දැනුම්දීම) මගින් ඔබ නොදන්නා දෑ දනිමි. එනම්, අපරාධකාර ජනතාවගෙන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවම කිසිදු ආකාරයකින් වළක්වා ගත නොහැකි බවත්, එය අනිවාර්යයෙන් ඔවුන් වෙත පැමිණෙන බවත් මම දනිමි. එබැවින් මා ඔබට අවවාද කරන්නේ ඔබ කෙරෙහි ඇති කරුණාව නිසාය.”

මෙම වාක්‍යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. දූතයින්ගේ (නබිවරුන්ගේ) ප්‍රධාන කාර්යය වන්නේ අල්ලාහ්ගේ පණිවිඩ ජනතාව වෙත සම්පූර්ණයෙන් හා පැහැදිලිව ගෙනහැර දැක්වීමයි. ඔවුන් කිසිවක් සඟවන්නේ නැත.
2. සත්‍ය උපදෙස් දීම (නසීහා) යනු අන්‍යයන්ට තමන්ට මෙන්ම යහපත අපේක්ෂා කිරීමයි. එය ආදරයේ සහ කරුණාවේ සලකුණකි.
3. නබිවරුන්ට අල්ලාහ් වහී මගින් ජනතාව නොදන්නා දැනුම ලබා දෙන බැවින්, ඔවුන්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
4. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ගැන අනතුරු ඇඟවීම සහ ඔහුගේ ත්‍යාගය ගැන සුභාරංචි දැක්වීම – මෙය දූතයින්ගේ උපදේශන ක්‍රමයයි. එය බිය සහ බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවයක් ඇති කරයි.
5. අල්ලාහ්ගේ දැනුම අසීමිතය. ඔහුගේ වහී මගින් ලැබෙන දැනුම මිනිස් දැනුමට වඩා උසස් හා පරිපූර්ණය.