Surja El-A'raf — Ajet 79

Kuptimet e fjalëve:

• فَتَوَلَّى: u largua, u kthye me fytyrë nga ata.
• أَبْلَغْتُكُمْ: e përcolla te ju, e çova deri te ju.
• رِسَالَةَ رَبِّي: mesazhin e Zotit tim, atë që më urdhëroi Ai t'jua përcjell.
• نَصَحْتُ لَكُمْ: ju këshillova sinqerisht, bëra çdo përpjekje për t'ju udhëzuar në të mirë.
• لَا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ: nuk i doni ata që ju këshillojnë sinqerisht.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi populli i tij (fisi Themud) theri devenë e mrekullueshme dhe u dënua me shkatërrim, Profeti Salih a.s. u largua prej tyre dhe u tha me keqardhje e qortim: "O populli im! Unë e përcolla te ju mesazhin e Zotit tim, ju përcolla urdhërat dhe ndalesat e Tij, ju këshillova sinqerisht, duke ju tërhequr vëmendjen ndaj dënimit dhe duke ju premtuar shpërblimin. Bëra gjithçka që ishte në fuqinë time për t'ju udhëzuar në rrugën e drejtë, por ju nuk e pranuat këshillën time, sepse nuk i doni ata që ju këshillojnë dhe ju dëshirojnë të mirën. Ju i refuzuat fjalët e tyre dhe iu bindët çdo djalli të mallkuar."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Detyra e të dërguarit dhe e thirrësit është vetëm përcjellja e mesazhit dhe këshilla e sinqertë, ndërsa udhëzimi është vetëm në duart e Allahut.
2. Sinqeriteti në këshillë është cilësi e lavdërueshme e pejgamberëve dhe e besimtarëve, edhe kur ajo nuk pranohet.
3. Ai që e do të mirën për njerëzit, nuk ndalet së këshilluari edhe kur has në refuzim, sepse e ka kryer detyrën dhe e lë rezultatin te Allahu.
4. Largimi nga ata që e refuzojnë të vërtetën pasi është dhënë këshilla, është sjellje e urtë e pejgamberëve, sepse nuk ka dobi të qëndrosh me ata që nuk duan të dëgjojnë.
5. Ky ajet na mëson se dashuria për këshilluesit e sinqertë është shenjë e mirësisë së zemrës, ndërsa urrejtja ndaj tyre është shenjë e verbërisë shpirtërore.