சூரா அல்-அஆராஃப் — வசனம் 79

சொற்பொருள்:

• فَتَوَلَّىٰ – (அவர்) விலகிச் சென்றார், புறக்கணித்தார்.
• أَبْلَغْتُكُمْ – உங்களுக்கு (செய்தியை) முழுமையாக எட்டச் செய்தேன்.
• رِسَالَةَ رَبِّي – என் இறைவனின் தூதுச் செய்தியை.
• نَصَحْتُ لَكُمْ – உங்களுக்காக நான் நன்மையை விரும்பி உபதேசித்தேன்.
• النَّاصِحِينَ – நன்மையை விரும்பி உபதேசிப்பவர்களை.

விளக்கம்:

நபி ஸாலிஹ் (அலை) அவர்கள், தம் சமூகத்தினர் ஒட்டகத்தை அறுத்து, இறைவனின் வேதனை அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டபோது, அவர்களை விட்டு விலகிச் சென்றார்கள். அவர்களிடம் கடைசியாக உரையாற்றுகையில், "என் சமூகத்தாரே! நான் உங்களுக்கு என் இறைவனின் தூதுச் செய்தியை முழுமையாக எட்டச் செய்தேன். நல்லது கெட்டதைப் பற்றி உங்களுக்கு விளக்கி, உங்கள் நன்மைக்காக முழு மனதுடன் உபதேசித்தேன். உங்களைத் தீமையிலிருந்து காக்கவும், நன்மையின் பக்கம் அழைத்துச் செல்லவும் நான் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினேன். ஆனால் நீங்கள் நன்மை உபதேசிப்பவர்களை விரும்பவில்லை. அதனால்தான் என் உபதேசத்தை ஏற்க மறுத்து, ஒவ்வொரு சாத்தானின் வழியையும் பின்பற்றினீர்கள்" என்று கூறினார்கள். இது அவர்களின் நிலை குறித்த வருத்தத்தையும், அவர்கள் இறைவனின் நல்லுபதேசத்தை நிராகரித்ததற்கான கண்டனத்தையும் வெளிப்படுத்தியது.

பயன்கள்:

1. நல்லுபதேசம் செய்வதில் தூதுவர்கள் (நபிமார்கள்) எந்தக் குறையும் விடாமல் முழு முயற்சி செய்தார்கள் என்பதை அறியலாம். நாமும் நன்மையை ஏவி, தீமையைத் தடுப்பதில் முழு முயற்சி எடுக்க வேண்டும்.
2. நல்லுபதேசத்தை ஏற்காதவர்கள், அதை வழங்குபவர்களையே வெறுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். எனவே நாம் எப்போதும் நல்லுபதேசத்தை அன்புடன் ஏற்கும் மனப்பக்குவம் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
3. ஒரு தலைவரோ, நல்லுபதேசியோ தம் கடமையைச் செய்துவிட்டால், மக்கள் அதை ஏற்காவிட்டாலும் அவர் மீது குற்றமில்லை. கடமையை நிறைவேற்றியதில் அவருக்கு நற்பலன் உண்டு.
4. இறுதி வரை மக்களின் நலனுக்காக வருத்தப்படுவதும், அவர்களை நல்வழிப்படுத்த முயல்வதும் நபிமார்களின் உயர்ந்த பண்பாகும். இதுவே உண்மையான அன்பின் அடையாளம்.