Suurah Al-A'raaf — Aayad 99

Macnada Erayada:

• مَكْرَ اللّهِ: Waa ciqaabta Eebe ee qarsoon, isagoo dadka ku soo degdejinaya iyagoon ka warqabin, ama sii daynta Eebe iyagoo ku kalsoon, taasoo u ah istidraaj (si qarsoodi ah hoos ugu dhigid).

Tafsiirka:

Sida ay tahay xaalka dadkii hore ee beeniyay rasuulladii, oo Eebe ugu nicmeeyay xoolo iyo carruur iyo nolol fiican, laakiin ay ku kibrimeen kuma aanay cabsan in Eebe si qarsoodi ah u qabto. Haddaba su'aashu waxay tahay: Ma waxay ammaan ka qaateen ciqaabta Eebe iyo qabashadiisa kediska ah? Ma waxay u arkeen nicmada Eebe inay tahay sharaf iyo karaamo, halkii ay ka ahaan lahayd imtixaan iyo istidraaj? Hubaal ma ammaan qaadan karo ciqaabta Eebe qof aan ahayn kuwa khasaaray, oo kuwaas ah kuwa lumiyay nafahooda iyo aakhiradooda, waxayna ku kalsoon yihiin nicmada Eebe iyagoo ku caasiyeynaya, markaasaa Eebe si qarsoodi ah u qabtaa. Laakiin mu'miniinta toosan, waxay ka cabsadaan Eebe, uma kalsoonaadaan nicmadiisa, waxayna ku arkaan dhammaan nicmooyinka inay yihiin imtixaan, markaasay ku mahadnaqaan Eebe oo ay caabudaan.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Nicmada Eebe ma aha in laga kalsoonaado, laakiin waa imtixaan iyo tijaabo, sidaas darteed waa in qofku u mahadnaqaa Eebe oo uu ka cabsadaa in nicmadu tahay istidraaj.
2. Qofka caaqilka ah wuxuu ku xiran yahay cabsida Eebe iyo rajadiiisa, uma kalsoonaado ciqaabtiisa, wuxuuna ku dadaalaa addeeciddiisa.
3. Khasaaraha weyn waa qofka uu Eebe siiyo nicmo, oo uu ku caasiyo, markaas Eebe si qarsoodi ah u qabto, sidaas darteed waa in qofku had iyo jeer iska eego nafsaddiisa oo uu toobadkeeyo.