سورت معارج — آیت 17

د معاني کلمو:

• تَدْعُو: راغلي، بلل کوي (د دوزخ په اړه).
• أَدْبَرَ: له حق او ایمان نه شا کړې، مخ یې واړاوه.
• تَوَلَّى: له اطاعت او لارښوونې نه مخ اړولی، پرېښودل یې.

د آیت تفسیر:

دا آیت د دوزخ د احوالو په اړه دی چې د قیامت په ورځ به د ظالمانو او کافرانو په لور راغلي او دوی به په خپل ځانګړي ډول بلل کېږي. د دوزخ دا بلنه به حقیقي وي، چې هغه کسان به په نوم یادوي چې په دنیا کې یې له حق او ایمان نه شا کړې وه، د الله تعالی له اطاعت او د هغه د رسول له لارښوونو نه یې مخ اړولی و. دوی به داسې وي چې په دنیا کې یې د الله تعالی نعمتونه رد کړي او د هغه له احکامو نه یې سرغړونه کړې وي. دا بلنه به د دوی د ورتلو سبب وي چې د دوزخ په اور کې وغورځول شي، لکه څنګه چې یو چا ته ویل کېږي چې راشه، او هغه اړ وي چې راشي. دا د دوی لپاره به سخته رسوايي او عذاب وي، ځکه چې دوی به په دنیا کې له حق نه تښتېدلي وي، خو اوس به د عذاب په لور ورته ویل کېږي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• دا چې د الله تعالی عدالت بشپړ دی، ځکه هغه څوک چې په دنیا کې له حق نه مخ اړوي، په آخرت کې به د عذاب په لور ورته ویل کېږي.
• دا چې د ایمان او اطاعت اهمیت ډېر لوی دی، ځکه چې د دنیا شا کول له حق نه د انسان د هلاکت سبب ګرځي.
• دا چې دوزخ او د هغه عذاب حقیقي دی، او د قیامت ورځ به داسې وي چې هر څوک به د خپلو اعمالو پایله ویني.
• دا چې مسلمان باید تل له حق سره ولاړ وي او د الله تعالی له احکامو نه سرغړونه ونه کړي، تر څو د دې سختې بلنې او عذاب نه په امان کې وي.