Аль-Мааридж сүрөсү — Аят 17

1. Сөздөрдүн мааниси:

• تَدْعُو — чакырат, үндөйт.
• مَنْ أَدْبَرَ — (ыймандан) жүз бурган, артка кеткен адам.
• تَوَلَّىٰ — (акыйкаттан) баш тарткан, жүзүн буруп кеткен.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта тозок отунун абалы сүрөттөлөт. Ал от катуу күйүп, жалындап турат жана өзүнө жакындагандардын башындагы терисин, дене мүчөлөрүн тартып алат. Ошол тозок оту дүйнөдө акыйкаттан жүз бурган, ыймандан баш тарткан, Аллахка жана Анын элчисине моюн сунбаган адамдарды өзүнө чакырат. Ошондой эле мал-мүлкүн жыйнап, аны Аллах ыйгарган жолго сарптабаган, мал-мүлктөн Аллахтын ыраазылыгы үчүн берилүүчү нерсени бербеген адамдарды да чакырат. Кээ бир тафсир илимпоздору айткандай, тозок аларды ысымдары менен чакырат; дагы бир мааниде бул чакыруу алардын жок болушуна, кыйрашына себеп болот дегенди билдирет.

1. Алынуучу пайдалар:

• Бул аят адамды акыйкаттан жүз бурбоого, ыймандан баш тартпоого чакырат. Ыйман — адамды тозоктон куткаруучу жалгыз жол.
• Мал-мүлк жыйноо жана аны Аллах ыйгарган жолго сарптоодон качуу адамды тозокко алып барары эскертилет. Ошондуктан мал-мүлктү Аллахтын жолунда сарптоо, жакшылыкка жумшоо зарыл.
• Аллахтын адилеттиги чоң: эч кимге зулумдук кылбайт, бирок акыйкаттан баш тарткандар өздөрүнүн кылган иштеринин жообун берет.
• Тозок отунун сүрөттөлүшү адамды ойлонууга, тообо кылууга жана жакшылыкка умтулууга түрткү берет. Бул — Аллахтын адамдарга болгон эскертүүсү жана ырайымынын бир көрүнүшү.
• Ыймандуу адам үчүн бул аят үмүт берет: эгер акыйкатты карманып, жакшылык кылса, тозоктон куткарылат. Бул ислам дининин адамды жакшылыкка чакыруучу, коркутуу менен гана эмес, үмүт менен да тарбиялоочу дини экенин көрсөтөт.