Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 17

Сүзләр аңлатмасы:

• تَدْعُو — чакыра, өнди.
• أَدْبَرَ — артка чикте, иманнан йөз чөйде.
• تَوَلَّىٰ — баш тартты, хактан йөз чөйде.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәһәннәм утының хәлен сыйфатлый. Ул — үзенең куркынычлылыгы белән кешеләрне куркыта торган урын. Җәһәннәм үзенең эчендәгеләрне чакыра, әйтерсең ул аларны үзенә тарта. Ул чакыра — дөньяда хактан йөз чөйгәннәрне, иманнан баш тартканнарны, Аллаһыга һәм Аның рәсүленә итагать итмәгәннәрне. Алар дөньяда үзләрен ирекле тотып, Аллаһының әмерләреннән читләштеләр, хакны ишетсәләр дә, аңа колак салмадылар. Алар мал-мөлкәт җыйдылар, аны хәзинәләрендә сакладылар, ә Аллаһының бу малдагы хакын үтәмәделәр. Җәһәннәм аларны үзенә чакыра — ягъни аларның җәзасы шул утта булачак. Кайбер галимнәр әйтүенчә, бу чакыру чын мәгънәдә булачак: җәһәннәм аларны исемнәре белән атап чакырыр. Ә кайберәүләр моны "һәлак итү" мәгънәсендә аңлаталар, ягъни ут аларны үзенә йотачак.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше дөньяда хактан йөз чөерсә, ахирәттә аның өчен куркыныч урын әзерләнгән — җәһәннәм. Бу — Аллаһының гаделлеге.
• Иман һәм изге гамәлләр — кешене җәһәннәм утыннан коткара торган сәбәпләр.
• Дөньядагы һәр кеше үзенең гамәлләрен уйларга тиеш: ул Аллаһыга итагать итәме, әллә хактан йөз чөйәме?
• Бу аять кешеләрне вакытында тәүбә итәргә, Аллаһыга кайтырга һәм Аның рәхмәтенә ирешергә өнди.