சூரா அல்-மஆரிஜ் — வசனம் 17

சொற்பொருள்:

• تَدْعُو – அழைக்கிறது (இங்கே நரகம் தன் குறிப்பிட்டவர்களை அழைப்பதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது).
• مَنْ أَدْبَرَ – பின்வாங்கியவர்களை, உண்மையை விட்டு விலகியவர்களை.
• وَتَوَلَّى – முகம் திருப்பியவர்களை, கீழ்ப்படிதலை முற்றிலும் புறக்கணித்தவர்களை.

விளக்கம்:

நரக நெருப்பானது, உலகில் உண்மையை ஏற்க மறுத்து, அதற்கு முதுகு காட்டி ஓடியவர்களையும், இறைவனின் கட்டளைகளுக்கும் அவனது தூதரின் வழிகாட்டுதலுக்கும் செவிசாய்க்காமல் முகம் திருப்பியவர்களையும், தன் பக்கம் அழைக்கும். அது அவர்களைப் பெயர் சொல்லி அழைப்பதாகச் சில அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும், அவர்கள் உலகில் செல்வத்தைச் சேகரித்து, அதில் இறைவனின் உரிமையான ஸகாத் போன்ற கடமைகளை நிறைவேற்றாமல் கஞ்சத்தனமாக வைத்திருந்தவர்களாக இருந்தால், அவர்களும் இந்த அழைப்புக்கு உள்ளாவார்கள். இந்த அழைப்பு அவர்களை அழிவை நோக்கியும், தண்டனையை நோக்கியும் இழுத்துச் செல்லும்.

பயன்கள்:

• இறைவனின் கட்டளைகளைப் புறக்கணித்து, உண்மையிலிருந்து விலகுவது மனிதனை நரகத்தை நோக்கி இழுக்கும் மிகப்பெரிய காரணம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
• செல்வம் சேகரிப்பது மட்டும் குற்றமல்ல; அதில் இறைவனின் உரிமையை நிறைவேற்றாமல் இருப்பதும், அதைச் சரியான வழியில் செலவிடாமல் இருப்பதும் மனிதனை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் என்பதை இது எச்சரிக்கிறது.
• நரகம் ஒரு பயங்கரமான இடம் என்பதை உணர்ந்து, அதிலிருந்து தப்பிக்க இறைவனின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவனது தூதரின் வழியைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
• இந்த வசனம், இறைவனின் கருணையையும், அவனை நோக்கித் திரும்புபவர்களை மன்னிக்கும் தன்மையையும் புரிந்துகொள்ள வைக்கிறது; ஏனெனில், நரகத்தின் அழைப்பு எச்சரிக்கையாக உள்ளது, அதே நேரத்தில் மன்னிப்புக்கான வாய்ப்பும் திறந்தே உள்ளது.