Аль-Мааридж сүрәсе — Аять 18

Сүзләрнең мәгънәләре:

• جَمَعَ — мал-мөлкәтне җыйды, туплады.
• أَوْعَىٰ — аны савыт-контейнерга тутырды, ягъни саклады, хәзинәләрендә тотты, Аллаһның хакын (зәкят, садака) бирмәде.

Аять тәфсире:

Бу аять кыямәт көнендәге хәлләрне сурәтләү кысаларында әйтелә. Ул кеше — хактан баш тарткан, Аллаһка һәм Аның рәсүленә итагать итүдән читләшкән кеше. Аның гөнаһы — ул мал-мөлкәтне җыйды, туплады, аны саклау өчен савытларга тутырды, хәзинәләрендә яшерде, ләкин Аллаһның бу малдагы хакын үтәмәде: зәкят бирмәде, мохтаҗларга ярдәм итмәде, Аллаһ юлында сарыф итмәде. Ул малны үзе өчен генә туплады, бик саран булды. Мондый кеше ахирәттә үзенә килгән Җәһәннәм газабыннан котылу өчен бөтен җыган малын фидия итеп бирергә теләр, ләкин бу аңа һич ярдәм итмәс. Бу аять кешенең малга мәхәббәте һәм ул малны Аллаһ юлында тотудан баш тартуы аның һәлакәтенә сәбәп булачагын күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мал-мөлкәт — Аллаһның бәндәсенә биргән әмәнәте, ул малда фәкыйрьләрнең һәм мохтаҗларның хакы бар.
• Малны җыю һәм саклау үзе генә яман түгел, әмма аннан Аллаһның хакын бирмәү — зур гөнаһ һәм һәлакәткә илтүче сәбәп.
• Кыямәт көнендә кешегә байлыгы, малы түгел, ә изге гамәлләре генә файда китерәчәк.
• Ислам динендә бирелгән малдан зәкят һәм садака бирү — кешенең йөрәген пакьли, малын бәрәкәтле итә һәм аны Җәһәннәм газабыннан саклый.