سوره معارج — آیه 42

معانی کلمات:

• فَذَرْهُمْ: پس ایشان را رها کن و وامگذار.
• يَخُوضُوا: در باطل و سخنان بیهوده فرو روند (سرگرم شوند).
• يَلْعَبُوا: بازی کنند و به لهو و لعب مشغول باشند.
• يُلَاقُوا: ملاقات کنند و به آن برسند.
• يُوعَدُونَ: به آن وعده داده میشوند (عذاب و روز قیامت).

تفسیر آیه:

ای پیامبر، پس این کافران را به حال خود واگذار تا در باطل و گمراهی خود غوطهور شوند و در زندگی دنیا به بازی و سرگرمی مشغول باشند، تا آنگاه که به روزی برسند که به آن وعده داده شدهاند؛ یعنی روز قیامت که در آن عذاب الهی بر آنان نازل میشود. در آن روز، آنان از قبرها با شتاب بیرون میآیند، همانگونه که در دنیا به سوی بتهایشان میشتافتند، با چشمانی خوار و فروافتاده که ذلت و خواری آنان را فرا گرفته است. این همان روزی است که در دنیا به آن وعده داده میشدند و آن را به مسخره میگرفتند و تکذیب میکردند. خداوند به پیامبرش فرمان میدهد که با آنان درگیر نشود و منتظر وعده الهی باشد، زیرا عذاب و مجازات آنان حتمی است.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر استهزاء و باطلگری کافران، صبر پیشه کنند و نگران نباشند، زیرا سرانجام وعده الهی حتمی است و هر کس به سزای اعمال خود خواهد رسید.
• نشان میدهد که دنیا با تمام جلوههایش بازی و سرگرمی زودگذری است و حقیقت و جاودانگی در آخرت نهفته است؛ پس عاقل کسی است که برای آن روز آماده شود.
• این آیه دل مؤمنان را آرام میکند که خداوند هرگز بندگانش را فراموش نمیکند و در زمان مقرر، عدالت خود را جاری میسازد، حتی اگر دیر شود.
• یادآوری میکند که سرگرمی و غفلت در دنیا، انسان را از هدف اصلی آفرینش دور میکند و عاقبت آن پشیمانی و حسرت است؛ پس باید از فرصت زندگی برای طاعت و بندگی استفاده کرد.