Surat Al-Ma'arij — Ayat 8

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ (yauma): dina, yaiku dina kiamat.
• تَكُونُ (takūnu): dadi, owah dadi.
• السَّمَاءُ (as-samā'u): langit.
• كَالْمُهْلِ (kal-muhli): kaya *muhl*, yaiku:
• ampas lenga (endapan minyak) kang ana ing dhasar wadhah,
• utawa barang kang dilebur saka logam kaya tembaga, emas, lan sapiturute, dadi cair kaya banyu kang nggodhok.

2) Tegese ayat:

Ing dina kiamat mengko, langit kang saiki katon kukuh lan dhuwur banget bakal owah dadi barang kang cair lan nglileh, kaya ampas lenga kang ana ing dhasar wadhah, utawa kaya logam kang dilebur dadi banyu panas. Dadi langit ora kaya saiki maneh, nanging bakal rusak lan owah sakabehe. Iki nuduhake yen kabeh kang ana ing jagad iki ora langgeng, mung Allah SWT kang langgeng. Ing ayat sabanjure uga diterangake yen gunung-gunung bakal dadi kaya wulu kang dipintal lan kabur dening angin, dadi bukti yen dina iku pancen nggegirisi banget.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen dina kiamat iku nyata lan mesthi bakal kelakon. Langit kang katon gedhe lan kuwat wae bisa rusak, apa maneh manungsa kang cilik iki.
• Kita kudu tansah eling lan nyiyapake bekal kanggo dina akhirat, yaiku kanthi nindakake kabecikan, shalat, zakat, lan sapiturute.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang siksa Allah, nanging uga nuwuhake pangarep-arep marang rahmat-E, supaya kita gelem tobat lan bali marang dalan kang bener.
• Kanthi mangerteni kahanan dina kiamat, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga Al-Qur'an wis ngandhani bab-bab kang ora bisa dimangerteni dening manungsa kajaba liwat wahyu.
• Ayat iki uga ngajarake supaya ora gumedhe lan ora nggantungake urip ing donya wae, amarga donya iki mung sementara lan bakal sirna.