سوره نوح — آیه 13

معانی کلمات:

• تَرْجُونَ: امید نداشتن، در اینجا به معنای «نترسیدن» و «پروا نکردن» است.
• وَقَارًا: عظمت، هیبت، شکوه و سنگینی.

تفسیر آیه:

ای قوم من! شما را چه شده است که از عظمت و هیبت الله نمیترسید و پروایی ندارید؟ چرا در برابر قدرت و شکوه پروردگارتان خضوع نمیکنید و با وجود آنکه او شما را آفریده و روزی داده است، باز هم از فرمانش سرپیچی میکنید؟ این بیتفاوتی شما در برابر عظمت الهی، نشانهی نادانی و غفلت شماست. شما باید از خداوند بترسید و به او امید داشته باشید، اما گویی نه ترسی از عذاب او دارید و نه امیدی به رحمتش. آیا نمیدانید که او خالق شماست و در برابر او مسئولید؟ پس چرا او را بزرگ نمیشمارید و از نافرمانیاش نمیهراسید؟

فواید و پیامهای آیه:

• انسان باید همواره در برابر عظمت و قدرت خداوند خاشع و فروتن باشد و از نافرمانی او بترسد.
• ترس از خداوند، نه تنها موجب دوری از گناه میشود، بلکه زمینهساز امید به رحمت و مغفرت او نیز هست.
• غفلت از عظمت الهی، ریشهی تمام گناهان و نافرمانیهاست؛ چرا که اگر انسان یقین کند خداوند بر همه چیز تواناست و حسابرس دقیقی است، هرگز جرات نافرمانی پیدا نمیکند.
• این آیه ما را به تفکر در آفرینش و نشانههای قدرت خداوند دعوت میکند تا از این طریق، ایمان و خشیت ما در برابر او افزایش یابد.