Surja El-Muzzemmil — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• “Terxhuf” (ترجف): dridhet, lëkundet fort dhe tundet me tërmet të madh.
• “Kethib” (كثيب): grumbull rëre i mbledhur, dunë.
• “Mehil” (مهيل): rërë e lirshme që shkapërderdhet dhe rrëshqet, si rëra që rrjedh nga dora.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo varg përshkruan një pamje të tmerrshme nga Ditë e Kijametit, kur dënimi do t’i godasë mohuesit. Ajo ditë do të jetë aq e rëndë dhe e frikshme, saqë toka do të dridhet e do të lëkundet me një tërmet të fuqishëm, dhe malet, që në këtë botë duken të pathyeshme dhe të forta, do të bëhen si grumbuj rëre të lirshme që shkapërderdhen e rrjedhin si uji. Ato male, që njerëzit i shohin si simbol të qëndrueshmërisë, atë ditë do të humbasin çdo stabilitet dhe do të kthehen në pluhur e rërë që lëviz nga frika e madhe e asaj dite. Ky është një paralajmërim për ata që e mohojnë të vërtetën, se fuqia e Allahut është mbi çdo gjë dhe se asgjë nuk mund t’i shpëtojë urdhrit të Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na kujton madhështinë dhe fuqinë e pakufishme të Allahut, i Cili është i aftë të shkatërrojë çdo gjë që duket e fortë dhe e qëndrueshme në këtë botë.
2. Na mëson se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se gjithçka në të është e brishtë, prandaj njeriu nuk duhet të mashtrohet nga pasuria, pushteti apo forca.
3. Na nxit të përgatitemi për atë Ditë të Madhe duke bërë vepra të mira, duke u penduar për gabimet dhe duke iu afruar Allahut me sinqeritet, që të jemi prej atyre që do të jenë të sigurt atë ditë.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se frika dhe tmerri i asaj dite janë reale, prandaj duhet ta marrim seriozisht fenë tonë dhe të mos e lëmë pas dore adhurimin dhe bindjen ndaj Allahut.