Muzzammil surasi — Oyat 14

Kalimalarning ma’nolari:

• Tarjuf: larzaga kelmoq, qattiq silkinmoq, titramoq.
• Kasib: to‘plangan qumtepa, qum uyumi.
• Mahil: oqib ketuvchi, sochiluvchan, bir joyda turolmaydigan qum.

Tafsir:

Bu azob — yolg‘onchilarga beriladigan jazo — o‘sha ulkan Qiyomat kunida bo‘ladi. O‘sha kuni yer va tog‘lar qattiq larzaga kelib, silkinadi. Yerning titrashi shu qadar dahshatliki, hatto mustahkam va qattiq tog‘lar ham o‘z joylarida turolmaydi. Ular ilgari qanchalik baland va mustahkam bo‘lmasin, o‘sha kuni mayda qumtepalarga aylanib, sochilib, oqib ketadigan holga keladi. Ya’ni, tog‘lar avvalgi qattiqligi va mustahkamligini butunlay yo‘qotib, qum singari yumshoq va harakatlanuvchan bo‘lib qoladi. Bu holat Qiyomat kunining dahshati va Allohning qudrati naqadar buyuk ekanini ko‘rsatadi.

Foydalar:

Ushbu oyatdan o‘rganamizki, Alloh taolo o‘z qudrati bilan eng mustahkam narsalarni ham osonlikcha o‘zgartirib yuborishga qodirdir. Dunyodagi tog‘lar qanchalik baland va mustahkam bo‘lmasin, ular Allohning irodasi oldida ojizdir. Bu bizga dunyo hayotining o‘tkinchi ekanini va oxiratning haqiqiy hayot ekanini eslatadi. Shuningdek, bu oyat insonni gunohlardan tiyilishga, Allohning azobidan qo‘rqishga va Unga iymon keltirishga chorlaydi. Qiyomat kuniga ishonch — musulmonning e’tiqodining asosiy qismidir va bu kunga tayyorgarlik ko‘rish, yaxshi amallar qilish orqali o‘zimizni o‘sha dahshatli kundan saqlashimiz lozim.