سوره مدثر — آیه 11

معانی کلمات:

• ذَرْنِي: مرا واگذار، مرا با او تنها بگذار (یعنی ای پیامبر، کار من و او را به من واگذار).
• وَحِيدًا: تنها، بدون مال و فرزند، یکتا و منفرد در شکم مادر.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، مرا با آن کسی که او را در حالی که تنها و بدون مال و فرزند در شکم مادرش آفریدم، واگذار! این شخص که در نهایت ضعف و تنهایی خلق شد، اکنون چنان مغرور شده که در برابر حق و آیات من میایستد. او کسی نیست جز ولید بن مغیره که با داشتن مال و فرزندان فراوان، به جای شکرگزاری، به مقابله با قرآن و رسول من برخاست و نعمتهای مرا نادیده گرفت. من او را از هیچ آفریدم و به او توانایی و امکانات دادم، اما او در برابر من تکبر ورزید و دعوت حق را انکار کرد. پس ای پیامبر، نگران او مباش و حساب او را به من بسپار؛ زیرا من به خوبی میدانم با او چه رفتاری خواهم داشت و سزای ناسپاسی و عناد او را خواهم داد.

فواید و پیامهای آیه:

1. توکل بر خدا در برابر دشمنان: پیامبر و مؤمنان نباید از قدرت و امکانات دشمنان هراس داشته باشند؛ بلکه باید کار را به خدا واگذارند که او بر همه چیز تواناست و بهترین تدبیر را میکند.
2. هشدار در برابر غرور و ناسپاسی: انسان هر چقدر هم از مال و فرزند و قدرت برخوردار شود، نباید مغرور گردد و نعمتهای الهی را نادیده بگیرد؛ زیرا همه اینها عاریتی است و خداوند میتواند در یک لحظه آنها را سلب کند.
3. عدالت الهی: خداوند هرگز ناسپاسان و عنادکنندگان با حق را بدون مجازات رها نمیکند و سزای اعمالشان را خواهد داد، حتی اگر در دنیا مهلت داده شوند.
4. اصل و ریشه انسان: یادآوری این که انسان در ابتدا موجودی ضعیف و تنها بوده است، او را به تواضع و شکرگزاری دعوت میکند و مانع تکبر او در برابر خالقش میشود.