Surja El-Muddeththir — Ajet 25

Kuptimet e fjalëve:

• إِنْ هَذَا إِلَّا – kjo nuk është gjë tjetër veçse...
• قَوْلُ الْبَشَرِ – fjalë e njerëzve (e krijesave njerëzore).

Tefsiri i ajetit:

Kjo është thënia e Vëlid ibn Mugire-s, njërit prej prijësve të kurejshëve, i cili pasi dëgjoi Kuranin dhe u mahnit nga elokuenca e tij, u tërhoq nga besimi dhe, nga arroganca dhe kokëfortësia, tha për Kuranin: "Kjo nuk është gjë tjetër veçse fjalë njerëzish!" – duke e mohuar se është fjalë e Allahut të Lartësuar. Ai e quajti atë magji të trashëguar nga të parët, duke pretenduar se Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) e kishte mësuar nga njerëz të tjerë. Disa transmetime përmendin se ai i referohej dy skllevërve persianë me emrat Jesar dhe Xhubair, pranë të cilëve ulej i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të), duke thënë se ai kishte mësuar Kuranin prej tyre. Megjithatë, Allahu e përgënjeshtroi këtë pretendim dhe e poshtëroi atë, duke e quajtur fjalën e tij vetëm një mendim të kotë e pa vlerë, sepse Kurani është fjalë e Allahut, e cila i ka sfiduar njerëzit dhe xhindet që të sjellin diçka të ngjashme me të, por ata nuk kanë mundur kurrë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Kurani është fjalë e Allahut të Lartësuar, jo fjalë e asnjë njeriu, dhe kjo është një nga provat më të mëdha të vërtetësisë së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), sepse askush nga arabët, pavarësisht elokuencës së tyre, nuk mundi të sjellë një sure të ngjashme me të.
2. Arroganca dhe kokëfortësia i shtyjnë njerëzit të mohojnë të vërtetën edhe kur e njohin atë, prandaj muslimani duhet të jetë i sinqertë me veten dhe të ndjekë të vërtetën kudo që ta gjejë.
3. Ky ajet tregon se armiqtë e Islamit, kur nuk gjejnë argumente për ta luftuar Kuranin, i drejtohen shpifjeve dhe akuzave të rreme – por kjo nuk e dëmton aspak të vërtetën, sepse Allahu e mbron fenë e Tij dhe e lartëson fjalën e Tij mbi çdo thënie tjetër.