Suurah Al-Muddaththir — Aayad 25

Macnaha Erayada:

• Qawlul-bashar: Hadalka dadka (khalqiga), ma aha hadalka Eebe.

Tafsiirka:

Markuu welliid bin mughiira (oo ka mid ahaa madaxdii mushrikiinta) ku fikiray sida uu ku dhaliilo Quraanka, wuxuu markii hore ku tijaabay inuu ka yimaaddo hadal la mid ah, laakiin wuu ku waayay. Markaasuu naftiisa ku yiri: "Kani ma aha waxaan ahayn sixir lagu soo xaday kuwii hore, waa hadal dadka uun." Sidaa darteed wuxuu ku gaalaystay xaqa isagoo iska waynayn inuu qirayo inuu yahay hadalka Eebe. Isagoo hadalkaan ku eedeynaya Nabiga ﷺ inuu ka soo bartay laba nin oo ajnabi ah (Jabr iyo Yasaar), ayuu yiri: "Waxaan Quraanku yahay hadal dadka, ma aha hadal Eebe." Laakiin Quraanku waa kalmadii Eebe ee uu ku soo dejiyay Jibriil, kuma dhici karto inuu ahaado hadal dadka, maxaa yeelay waa mucjisad aan awood u lahayn inay dadku la yimaadaan.

Faa'iidooyin:

• Quraanku waa hadalka Eebe ee dhabta ah, mana aha hadal dadka, sidaa darteed waa inaan u hogaansamnaa amarkiisa oo aan ku xukunno nolosheenna.
• Caqligu waa inuu aqoonsado mucjisada Quraanka, maxaa yeelay kuma eka hadalka dadka, mana jiro qof awood u leh inuu la yimaaddo wax la mid ah.
• Ka warqabka in Quraanku yahay hadalka Eebe wuxuu kordhiyaa iimaanka, wuxuuna ku xoojiyaa kalgacalka kitaabka iyo dhaqankiisa.
• U fiirsashada xumaanta mushrikiinta iyo beenintooda waxay noo tusinaysaa inaan ka fogaanno ku dayashada qofkii diida xaqa isagoo isla-weyni ku haysta.