Surah Al-Qiyamah — Talata 13

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُنَبَّأُ – Ipapaalam o sasabihin sa kanya.
• بِمَا قَدَّمَ – ang kanyang mga ginawang mabuti o masama na nauna nang ginawa sa kanyang buhay.
• وَأَخَّرَ – ang kanyang mga iniwan o ipinagpaliban na mga gawain, o ang mga bagay na kanyang iniwan bilang pamana o epekto pagkatapos ng kanyang kamatayan.

Interpretasyon ng Talata:

Sa Araw ng Paghuhukom, ipaaalam sa tao ang lahat ng kanyang mga ginawa—maging ito man ay mabuti o masama. Malalaman niya ang mga gawaing kanyang naisagawa sa kanyang buhay, at gayundin ang mga gawaing kanyang iniwan o ipinagpaliban na sana ay ginawa niya. Kasama rin dito ang mga bagay na kanyang iniwan bilang halimbawa o impluwensya na nagpatuloy pagkatapos ng kanyang kamatayan—maging ito man ay mabuting kaugalian na kanyang sinimulan at sinundan ng iba, o masamang gawain na kanyang itinatag at naging dahilan ng pagkaligaw ng marami. Sa araw na iyon, walang maililihim sa tao; lahat ng kanyang mga nagawa at naiwang epekto ay ilalahad sa kanya nang malinaw.

Mga Aral at Benepisyo:

Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng bawat kilos at desisyon sa ating buhay. Hindi lamang ang ating mga direktang ginawa ang tatanungin sa atin, kundi maging ang mga bagay na ating iniwan o ipinagpaliban. Ito ay isang paalala na maging maingat sa ating mga gawain, sapagkat ang bawat mabuting hakbang ay may gantimpala, at ang bawat masamang gawain ay may pananagutan. Higit sa lahat, ipinapakita nito ang katarungan ng Allah—walang kahit isang maliit na bagay ang mapapabayaan. Kaya't hinihikayat tayo nito na magmadali sa mabubuting gawa, mag-iwan ng magandang pamana sa lipunan, at huwag ipagpaliban ang pagsunod sa Allah, sapagkat ang Araw ng Pagbabalik ay tiyak na darating.