Surat Al-Qiyamah — Ayat 36

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَيَحْسَبُ : apa dheweke ngira / apa wong iku nyana
• الْإِنسَانُ : manungsa
• أَن يُتْرَكَ : yen dheweke bakal ditinggalake / ditinggal tanpa diurus
• سُدًى : tanpa guna, ora diprentah, ora dilarang, ora diitung, ora diadili, kaya kewan sing dilepas bebas tanpa tanggung jawab

2) Katrangan tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT mbantah pangangkepane manungsa kang maido anane dina kebangkitan lan dina hisab. Apa ta manungsa iku ngira yen dheweke bakal ditinggalake dening Allah tanpa diprentah, tanpa dilarang, tanpa diutus rasul, lan tanpa diadili ing akhirat? Pangira kang kaya mangkene iku pancen luput banget.

Allah banjur ngelingake manungsa marang asal-usule. Manungsa iku maune mung saka banyu kang ringkih, yaiku mani kang kacampur lan kacemplungake ing rahim. Saka barang kang ringkih iku, Allah banjur nitahake dheweke dadi makhluk kang sampurna, diparingi wujud kang apik lan seimbang. Saka manungsa iku uga Allah nitahake loro jinis, yaiku lanang lan wadon. Yen Allah kuwasa nitahake kabeh iku saka barang kang ora ana apa-apane, mesthi Allah uga kuwasa nguripake maneh manungsa sawise mati, supaya padha ngadhepi hisab lan tanggung jawab.

Dadi, urip ing donya iki ora tanpa tujuan. Manungsa ora diciptakake kanggo dolan-dolan lan ora diurus. Manungsa diciptakake kanggo ngibadah marang Allah, ngelakoni prentahe, nyingkiri larangane, lan bakal diadili kabeh amal lakune ing dina kiamat. Ayat iki dadi pepenget supaya manungsa ora sembrana lan ora nganggep urip iki ora ana tanggung jawabe.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen urip ing donya iki ora tanpa tujuan, nanging ana tugas kanggo ngibadah marang Allah.
• Ngelengake manawa saben manungsa bakal diadili, mula kudu tansah ngati-ati ing saben tumindak.
• Ngelingake yen manungsa iku asale saka barang kang ringkih, mula ora pantes sombong lan gumedhe.
• Nuduhake kekuwasane Allah kang nitahake manungsa saka barang kang ora ana apa-apane, dadi bukti yen Allah kuwasa nguripake maneh ing dina kiamat.
• Nuwanuhake rasa syukur marang Allah kang wis nitahake manungsa kanthi wujud kang apik lan sampurna.
• Nggugah manungsa supaya nyiapake bekal amal saleh kanggo urip ing akhirat, amarga urip ing donya iki mung sadhela.
• Nambah keyakinan yen agama Islam iku agama kang ngajeni marang akal lan tanggung jawab manungsa, mula kudu saya tresna lan krasan nglakoni ajaran-ajarane.