Surja El-Kijame — Ajet 36

Kuptimi i fjalëve:

• Suden (سُدًى): I lënë pa qëllim, i papërgjegjshëm, pa urdhër dhe pa ndalesë, pa llogari dhe pa dënim.

Tefsiri i ajetit:

A mendon njeriu që mohon ringjalljen se do të lihet i lënë pas dore, pa asnjë përgjegjësi, që as të urdhërohet e as të ndalohet, dhe që nuk do të ketë as llogari e as dënim për veprat e tij? A nuk ka qenë ai më parë një pikë e vogël fare (nutfe) nga një lëng i dobët që derdhet në mitër? Pastaj u bë gjak i mpiksur, e All-llahu e krijoi atë me fuqinë e Tij dhe ia formësoi pamjen në mënyrën më të përsosur. Dhe prej tij bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën. A nuk është Ai Krijuesi që i krijoi të gjitha këto, i fuqishëm t'i rikrijojë ata pas vdekjes së tyre? Po, me siguri Ai është i fuqishëm për këtë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njeriu nuk është krijuar kot dhe pa qëllim; ai është përgjegjës për veprat e tij para Krijuesit të tij.
2. Ekzistenca e urdhrave dhe ndalesave hyjnore është dëshmi e mëshirës së All-llahut ndaj robërve të Tij, sepse Ai nuk i la ata pa udhëzim.
3. Fuqia e All-llahut në krijimin fillestar të njeriut nga një pikë e vogël është provë e qartë se Ai është i aftë ta ringjallë atë përsëri.
4. Ky ajet na mëson se jeta nuk është lojë dhe dëfrim, por një udhëtim me përgjegjësi, ku çdo njeri do të japë llogari për atë që ka bërë.