Surat Al-Qiyamah — Ayat 37

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نُطْفَةً (nuthfah): banyu kang sithik banget, yaiku mani utawa sperma.
• مَّنِيٍّ (maniyy): mani, yaiku cairan kang metu saka wong lanang.
• يُمْنَىٰ (yumnaa): diwutahake utawa disemprotake menyang rahim.

1. Tafsir ayat:

Apa wong kang maido dina tangine wong mati iku ora ngerti yen biyen dheweke iku mung banyu mani kang sithik banget, kang diwutahake menyang rahim? Dheweke biyen ora ana apa-apa, mung cairan kang ora ana ajine. Saka cairan kang ringkih iku, Allah nitahake dheweke dadi manungsa kang sampurna. Sing biyen mung banyu mani, saiki bisa mikir, bisa ngomong, bisa mlaku, lan bisa nindakake apa wae. Allah kang kuwasa nitahake manungsa saka barang kang ora ana apa-apane, mesthi uga kuwasa nguripake maneh wong kang wis mati ing dina kiamat. Mulane, wong kang maido dina tangine wong mati iku kudune mikir saka ngendi asale dheweke.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen manungsa iku asale saka barang kang ringkih lan ora ana ajine, mula aja padha sombong.
• Allah kang kuwasa nitahake manungsa saka banyu mani, mesthi kuwasa nguripake manungsa maneh sawise mati. Iki dadi bukti yen dina kiamat iku nyata.
• Kanthi ngerti asal-usule, kita dadi luwih eling marang kekuasaane Allah lan luwih gampang nampa kabar-kabar saka Al-Qur'an.
• Ayat iki ngajak kita mikir lan nggunakake akal kanggo ngerteni kekuasaane Allah, supaya ati kita tambah cedhak marang Islam lan Al-Qur'an.