Аль-Кияма сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Нутфә — бер тамчы, бик кечкенә су тамчысы кебек мәни.
• Мәнний — ир-атның орлык сыекчасы (сперма).
• Юмна — сарыф ителә, агызыла, койыла (ягъни балаянлыкка салына).

Аять тәфсире:

Әйә ул кеше, терелеп кубарылуны инкяр итүче адәм баласы, үзенең башлангычын уйлап карамыймы? Ул әүвәлдә бер тамчы гына түгел иде мени, ягъни бик зәгыйфь бер су тамчысыннан гыйбарәт иде. Ул мәни балаянлыкка агызыла, сарыф ителә. Шуннан соң ул кан йомгагына әверелде, аннары Аллаһ аны үз кодрәте белән халык кылды һәм аңа иң матур сурәт бирде. Әйә шул ук Аллаһ, әүвәлге халык кылуга кодрәте булган Зат, үлемнән соң тергезүгә дә кодрәтле түгелме? Әлбәттә, Ул — боларның барысына да кодрәтле.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше үзенең хәзерге хәленә түгел, ә башлангычына карап уйласын: ул бит бер тамчы хур судан яратылды. Шул хәлне искә алу аны тәкәбберлектән саклый һәм Аллаһның кодрәтенә иман итүен ныгыта.
• Әгәр Аллаһ кешене юктан бар итә алса, әлбәттә, ул аны үлемнән соң яңадан тергезә ала. Бу — терелеп кубарылуның дөреслегенә иң ачык дәлил.
• Инсан үзенең хәләтен, килеп чыгышын онытмасын — бу аның өчен зур гыйбрәт һәм Аллаһның кодрәтенә, хикмәтенә инану өчен җитәрлек сәбәп.