سورت قیامت — آیت 37

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• نُطْفَةً: د مني یوه څاڅکي، ضعیفه اوبه.
• مِن مَّنِيٍّ: له هغه اوبو څخه چې د سړي له بدن څخه راوځي.
• يُمْنَىٰ: چې په رحم کې اچول کیږي (انزال کیږي).

د آیت تفسیر:

ایا دا انسان چې د بیا ژوندي کېدو انکار کوي، په دې نه پوهیږي چې هغه په پیل کې یوه ضعیفه نطفه وه، د مني له یوې څاڅکي څخه چې په رحم کې اچول کیږي؟ هغه څوک چې د دې وړتیا لري چې له داسې ضعیفې اوبو څخه انسان پیدا کړي، ایا هغه د بیا ژوندي کولو توان نه لري؟ دا آیت د انسان د پیدایښت په لومړیو پړاوونو کې د الله تعالی د قدرت یادونه کوي، ترڅو انسان د خپل اصل په اړه فکر وکړي او د قیامت د ورځې د انکار څخه لاس واخلي. که چیرې الله تعالی د لومړي ځل لپاره د دې وړتیا درلوده چې له داسې کوچني شي څخه انسان جوړ کړي، نو بیا د هغه بیا ژوندي کول ډیر اسان دي.

فایدې:

• دا آیت انسان ته د تواضع او عاجزۍ درس ورکوي، ځکه چې د هغه اصل یوه ضعیفه نطفه ده او هغه باید په خپل ځان ویاړ ونه کړي.
• دا آیت د الله تعالی د قدرت په اړه د فکر کولو بلنه ورکوي، چې له داسې ضعیف شي څخه یې داسې ښکلی او بشپړ انسان جوړ کړی دی.
• دا آیت د بیا ژوندي کېدو په اړه د شک او انکار د له منځه وړلو لپاره یو قوي دلیل دی، ځکه چې هغه څوک چې د لومړي ځل لپاره د پیدا کولو توان لري، د بیا پیدا کولو توان هم لري.
• دا آیت انسان ته د شکر او عبادت تلقین کوي، ځکه چې هغه باید د هغه خدای شکر وباسي چې له داسې ضعیف اصل څخه یې پیدا کړی او د هغه په پالنه کې یې دومره قدرت ښودلی دی.