Surah Al-Qiyamah — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Nutfah – isang patak ng semilya na mahina at maliit.
• Maniyy – ang likidong lumalabas mula sa lalaki na siyang pinagmulan ng tao.
• Yumnā – ibinubuhos o itinutulak papasok sa bahay-bata (matris) ng babae.

Paliwanag ng Talata:

Hindi ba ang taong ito na nagtatatwa sa pagkabuhay na muli ay minsang naging isang patak lamang ng semilya na ibinubuhos sa sinapupunan? Isang nilalang na napakahina at walang anumang kapangyarihan sa kanyang sarili. Hindi ba niya napag-isip-isip na ang Diyos na lumikha sa kanya mula sa ganitong kalagayan – mula sa isang hamak na patak ng tubig – ay tiyak na may kakayahang buhayin siyang muli pagkatapos ng kanyang kamatayan? Ang paglikha ng tao sa simula ay mas mahirap kaysa sa muling paglikha sa kanya, sapagkat ang una ay likha mula sa wala, samantalang ang muling pagkabuhay ay pagbabalik lamang ng buhay sa nilikha na noon. Ang Diyos na nakapagbigay ng buhay sa kanya sa unang pagkakataon ay hindi nahihirapang ulitin ito.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang paggunita sa pinagmulan ng tao – mula sa isang hamak na patak ng semilya – ay nagtuturo sa kanya ng pagpapakumbaba at pag-alis ng kayabangan, sapagkat paano siya magmamalaki samantalang ang kanyang simula ay napakahina at walang halaga?
2. Ang talatang ito ay nagpapatibay ng pananampalataya sa Araw ng Pagkabuhay, sapagkat ang Diyos na lumikha mula sa wala ay higit na may kakayahang magbalik ng buhay sa mga nilikha.
3. Ang pagkakalikha ng tao sa mga yugto – mula sa patak, tungo sa namuong dugo, hanggang sa ganap na anyo – ay nagpapakita ng perpektong kapangyarihan at karunungan ng Diyos, na nararapat lamang sambahin at pasalamatan.
4. Ang pagmumuni-muni sa pinagmulan ng tao ay nagbubukas ng puso upang tanggapin ang katotohanan ng Islam at ang mensahe ng Qur'an, sapagkat ang bawat nilalang ay may likas na pagkilala sa kanyang Lumikha kung kanyang iisipin nang malalim.