Аль-Кияма сүресі — Аят 37

1. Сөздердің мағынасы:

• نُطْفَةً — нұтфа: еркек пен әйелдің ұрық суынан пайда болатын тамшы, яғни ұрықтың бастапқы кезеңі.
• مَّنِيٍّ — мани: еркектің ұрық сұйықтығы.
• يُمْنَىٰ — юмна: шашылып, жатырға құйылады деген мағынада.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ тағала адам баласына өзінің жаратылу бастауын еске салып, мынаны айтып тұр: адам бұрын әлсіз, күш-қуаты жоқ, жатырға құйылатын бір тамшы ұрық суы ғана емес пе еді? Ол кезде ол ешнәрсеге қабілетсіз, тіпті өзін-өзі қорғай да алмайтын дәрменсіз бір тамшы болатын. Осындай әлсіз бастаудан Аллаһ оны толық адам етіп жаратты, денесін мүше-мүшесімен үйлесімді етіп, түр-тұлғасын кемелді етіп қалыптастырды. Сосын одан еркек пен әйел деген екі түрлі жаратты. Осының бәрін жасаған Аллаһ, әлбетте, адамдар өлгеннен кейін оларды қайта тірілтуге де қабілетті. Адам басынан өткен осы бір кезең — оның жаратылуының алғашқы сатысы ғана. Осыны ойлап қараса, адам өзінің жоқтан бар болғанын, әлсізден күштіге айналғанын көреді. Демек, оны қайта тірілту — Аллаһ үшін әсте қиын емес.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Адам өзінің жаратылу бастауын ойлап, Аллаһтың құдіретін мойындауға шақырылады. Бұл — иманды нығайтатын үлкен сабақ.
• Адамның әлсіз бір тамшыдан толық адам болып жаратылуы — Аллаһтың шексіз құдіретінің айқын дәлелі. Осы құдіретті мойындаған жан қайта тірілуге де сенімді болады.
• Адам баласы өзінің шыққан тегін ұмытпай, тәкаппарлықтан арылуы керек. Өйткені ол бір кезде дәрменсіз бір тамшы ғана еді.
• Өлімнен кейінгі өмірге сену — адамды жақсылыққа құлшындырып, жамандықтан тыяды. Бұл — Исламның үлкен даналығы.
• Аллаһтың жаратудағы кемелдігі мен даналығын көріп, Оған шүкір ету — әрбір мұсылманның парызы. Осы аят арқылы жүрекке иман нұры ұялап, Жаратушыға деген сүйіспеншілік артады.