Qiyoma surasi — Oyat 37

Kalimalarning ma'nolari:

• Nutfah: Kichik, zaif suv tomchisi.
• Maniy: Erkakning urug‘i, suyuqlik.
• Yumna: To‘kiladi, quyiladi (bachadonga).

Tafsir:

Bu inson o‘zining ibtidosini o‘ylab ko‘rmaydimi? U avval bachadonga quyiladigan bir tomchi zaif nutfadan (urug‘dan) iborat edi. U o‘z kuchi va irodasi bilan dunyoga kelmagan, balki Alloh taoloning qudrati bilan yaratilgan. O‘sha kichik va ojiz nutfadan bosqichma-bosqich laxta qon, so‘ngra go‘sht bo‘lagi, keyin suyak va go‘sht shaklida inson qiyofasiga keltirildi. Alloh uni eng go‘zal suratda yaratdi va undan erkak va ayol juftlarini paydo qildi. Qachonki inson o‘zining bu zaif va arzimas boshlanishini eslasa, o‘limdan keyin qayta tirilish Alloh uchun qanchalik oson ekanini anglaydi. Chunki birinchi yaratishni amalga oshirgan Zot, uni qayta tiklashga ham qodirdir.

Foydalar:

• Inson o‘zining kelib chiqishi zaif bir tomchi suv ekanini bilishi kerak, bu esa uning kibr-u havosini sindiradi va kamtarlikka chorlaydi.
• Allohning qudrati cheksizdir; U insonni yo‘qlikdan yaratgan bo‘lsa, o‘limdan keyin qayta tiriltirishga ham qodirdir.
• Inson o‘z yaratilishini tafakkur qilish orqali Allohga yaqinlashadi va Uning buyukligini tan oladi.
• Bu oyat qiyomat kuniga ishonchni mustahkamlaydi va insonni gunohlardan qaytarib, to‘g‘ri yo‘lga boshlaydi.