Sura Al-Kijama — Werset 40

Znaczenie słów:

• A-lajsa dhālika – „Czyż Ten (Bóg) nie jest..." – pytanie retoryczne mające na celu potwierdzenie prawdy.
• Bi-qādirin – „zdolnym, mogącym" – odnoszące się do wszechmocy Boga.
• Yuḥyi al-mawtā – „wskrzesić umarłych" – przywrócić życie tym, którzy umarli, w Dniu Zmartwychwstania.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak w poprzednich wersetach Bóg przypomniał człowiekowi o Jego potędze widocznej w stworzeniu – od kropli nasienia, przez skrzep krwi, aż do ukształtowania go w doskonałej postaci, i uczynieniu z niego dwóch płci: mężczyzny i kobiety – pada to doniosłe pytanie retoryczne: „Czy Ten, który dokonał takiego cudu stworzenia, nie jest zdolny do tego, aby wskrzesić umarłych?" Odpowiedź jest oczywista: Oczywiście, że jest! Ten, który stworzył człowieka z niczego, który przeprowadził go przez kolejne etapy rozwoju, z pewnością potrafi przywrócić go do życia po śmierci. To pytanie ma wstrząsnąć sercem człowieka, który zaprzecza zmartwychwstaniu, i skłonić go do refleksji nad wszechmocą Stwórcy. Jeśli Bóg dał życie po raz pierwszy, to ponowne jego przywrócenie jest dla Niego jeszcze łatwiejsze. Ten werset jest bezpośrednim dowodem na możliwość i konieczność zmartwychwstania, które będzie momentem rozliczenia wszystkich uczynków.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wszechmoc Boga – Ten werset umacnia wiarę w to, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Ten, który stworzył wszechświat i człowieka, ma absolutną władzę nad życiem i śmiercią.
2. Dowód na zmartwychwstanie – Logika tego wersetu jest prosta i przekonująca: skoro Bóg stworzył człowieka po raz pierwszy, to ponowne stworzenie go po śmierci jest dla Niego równie łatwe. To wzmacnia wiarę w Dzień Ostatni i odpowiedzialność za czyny.
3. Refleksja nad własnym pochodzeniem – Werset skłania człowieka do zastanowienia się nad swoim początkiem – od słabej kropli nasienia do doskonałego stworzenia. Ta refleksja prowadzi do pokory i uznania wielkości Stwórcy.
4. Nadzieja dla wierzących – Świadomość, że Bóg jest zdolny wskrzesić umarłych, daje nadzieję na spotkanie z Bogiem i nagrodę w życiu wiecznym. To motywuje do czynienia dobra i wytrwania w wierze.
5. Ostrzeżenie dla zaprzeczających – Pytanie retoryczne zawarte w wersecie jest jednocześnie ostrzeżeniem dla tych, którzy odrzucają zmartwychwstanie – ich spotka sprawiedliwość, której nie unikną, bo Bóg ma nad wszystkim władzę.