Surah Al-Qiyamah — Talata 40

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• A-laysa dzaalika – Hindi ba ang (Diyos) na iyon?
• Biqaadir – May kakayahan / Makapangyarihan.
• Yuhyiyal mawtaa – Buhayin ang mga patay (sa Araw ng Pagkabuhay).

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay isang matinding tanong mula sa Allah upang gisingin ang isipan ng tao. Ipinapaalala nito sa mga nagdududa sa pagkabuhay na muli: Hindi ba ang Diyos na lumikha ng tao mula sa isang mahinang patak ng semilya, pagkatapos ay ginawa itong isang namuong dugo, at pagkatapos ay binigyan ng anyo at hugis sa pinakamagandang kalagayan — na Siya rin ang gumawa ng dalawang uri, ang lalaki at ang babae — ay hindi makakayang buhayin ang mga patay?

Ang tanong ay naglalaman ng katibayan: Ang sinumang nakalikha ng tao mula sa wala, at nagdala sa kanya sa mga yugto ng pag-unlad hanggang sa pagiging perpektong nilalang, ay tiyak na may kapangyarihang muling buhayin ang mga nilikha pagkatapos ng kanilang kamatayan. Ang paglikha sa una ay hindi mas mahirap kaysa sa muling paglikha. Kung nagawa Niya ang mas malaking himala (ang unang paglikha), tiyak na kaya Niya ang mas maliit (ang muling pagkabuhay).

Kaya't ang sagot sa tanong na ito ay "Oo, tunay na Siya ay may kakayahan dito." Ang talatang ito ay isang patunay ng Araw ng Paghuhukom, kung saan ang lahat ng tao ay bubuhayin upang harapin ang kanilang mga gawa — ang mabuti ay gagantihan at ang masama ay parurusahan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kapangyarihan ng Allah ay walang limitasyon — ang paglikha ng tao mula sa wala ay patunay na ang muling pagkabuhay ay madali para sa Kanya.
2. Ang pagkabuhay na muli ay isang katotohanang hindi dapat pagdudahan; ito ang sandali ng katarungan kung saan ang bawat kaluluwa ay tatanggap ng kabayaran sa kanyang ginawa.
3. Ang pagmumuni-muni sa sariling paglikha — mula sa patak ng semilya hanggang sa pagiging perpektong tao — ay nagpapalakas ng pananampalataya at nagtutulak sa tao na magpasalamat at sumamba sa Dakilang Lumikha.
4. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga mananampalataya: ang kamatayan ay hindi katapusan, kundi isang paglipat tungo sa walang hanggang buhay na puno ng gantimpala para sa mga gumagawa ng mabuti.
5. Ang pag-alala sa Araw ng Paghuhukom ay naglilinis ng puso at nagtutuwid ng mga gawa, sapagkat ang taong naniniwala sa pagkabuhay ay naghahanda para dito sa pamamagitan ng pagsunod sa Allah at pag-iwas sa kasalanan.