سوره قیامه — آیه 40

معانی کلمات:

• ذٰلِكَ: اشاره به خداوند متعال است که در آیات پیشین به قدرت بینهایت او اشاره شده است.
• بِقَادِرٍ: توانا و قادر بر انجام هر کاری.
• یُحْیِیَ الْمَوْتَىٰ: زنده کردن مردگان در روز قیامت برای حسابرسی و جزا.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه با بیانی پرسشی و تأکیدی، حقیقتِ توانایی مطلق خود را بر زنده کردن مردگان بیان میکند. او که انسان را از نطفهای ضعیف و ناچیز آفرید، سپس آن را به خون بسته تبدیل کرد و پس از آن از آن، جنین و سپس انسانی کامل با بهترین شکل و صورت ساخت و از همان انسان، دو جنس نر و ماده پدید آورد، آیا چنین خالق توانمندی نمیتواند بار دیگر مردگان را زنده کند و آنها را برای حساب و جزا دوباره به زندگی بازگرداند؟ قطعاً او بر این کار قادر است. این آیه در پایان سوره قیامت، پس از بیان مراحل خلقت انسان، دلیلی روشن بر امکان معاد و رستاخیز است و پرسش مطرحشده در آن، پاسخی جز اقرار و اعتراف به قدرت بیپایان خداوند ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه انسان را به تفکر در آفرینش خود دعوت میکند تا از طریق شناخت قدرت خداوند در خلقت نخستین، به یقین درباره معاد برسد.
• ایمان به قیامت، انسان را به مسئولیتپذیری و دوری از گناه و توجه به فرمانهای الهی سوق میدهد.
• یادآوری قدرت خداوند بر زنده کردن مردگان، امید را در دل مؤمنان زنده میکند که عدالت الهی در روز جزا بهطور کامل برقرار خواهد شد.
• این آیه نشان میدهد که خداوند نه تنها خالق است، بلکه همواره قادر بر آفرینش دوباره است و هیچ چیزی برای او دشوار نیست.