Surat Al-Mursalat — Ayat 20

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَلَمْ نَخْلُقكُّم: Apa ora Ingsun (Allah) wis nitahake sira kabeh?
• مَاءٍ: Banyu.
• مَهِينٍ: Asor, ringkih, ora ana ajine.

2) Tegesing ayat:

Apa sira kabeh, para manungsa, padha ora ngelingi yen Allah wis nitahake sira saka banyu kang asor lan ringkih, yaiku mani (nutfah) kang sithik lan ora ana ajine? Saka barang kang ringkih lan sepele kuwi, Allah nitahake manungsa kang sampurna. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas. Manungsa kang asale saka barang kang asor mesthine ora pantes gumunggung lan sombong, nanging kudu ngakoni kaluhurane Allah kang wis nitahake dheweke.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong, amarga asale mung saka banyu kang asor lan ringkih.
• Nuduhake kaluhurane Allah kang bisa nitahake makhluk kang sampurna saka barang kang sepele, mula manungsa kudu tansah ngakoni kuwase Allah.
• Nambah keyakinan yen Allah iku Maha Kuwasa nguripake manungsa maneh ing dina kiamat, amarga nitahake saka wiwitan wae wis bisa.
• Nggugah rasa syukur marang Allah kang wis paring urip lan nitahake manungsa kanthi sampurna.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang mulangake andhap asor lan ngajeni marang kuwase Allah, mula sapa wae kang ngerti iki bakal tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an.