سوره مرسلات — آیه 20

معانی کلمات:

• ماءٍ مَهین: آب پست و ضعیف و حقیر؛ مراد همان نطفه (منی) است که در نظر مردم بیارزش و ضعیف است.

تفسیر آیه:

آیا ما شما را از آب پست و ضعیفی نیافریدیم؟! ای کافران و منکرانِ معاد، به خلقت خودتان بنگرید و عبرت بگیرید. شما از نطفهای ناچیز و بیارزش آفریده شدهاید که هیچ قدرتی و اختیاری از خود ندارد. این نطفه در نظر شما حقیر و پست است، اما خداوندِ توانا از همین آب ضعیف، انسانی کامل با اعضای منظم و صورت زیبا میآفریند. پس کسی که توانسته از چنین مایهای این چنین خلقت شگفتانگیزی بیافریند، چگونه نمیتواند بار دیگر شما را پس از مرگ زنده کند؟ این آیه در مقام استدلال بر قدرت خداوند بر آفرینش و بعث دوباره است و انسان را به تفکر در آغاز آفرینش خود دعوت میکند تا به یقین برسد که خدایی که او را از نطفه ضعیف آفریده، بر بازگرداندن او پس از مرگ نیز تواناست.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت ضعف و ناتوانی خودِ انسان، زمینهساز تواضع و فروتنی در برابر پروردگار است؛ چرا که انسان از چه چیزِ پستی آفریده شده و چه نعمتهای عظیمی به او عطا گردیده است.
• این آیه انسان را به تفکر در آفرینش خود دعوت میکند تا از طریق شناخت خویش، به شناخت پروردگار برسد و ایمانش به قدرت بیکران الهی تقویت شود.
• یادآوری آفرینش از نطفهای ضعیف، امید را در دل انسان زنده میکند که خدایی که چنین آفرینش شگفتی را از آبی بیارزش پدید آورده، هرگز بندگانش را فراموش نمیکند و رحمتش شامل حال آنان خواهد بود.
• این آیه پاسخی قاطع به منکران معاد است و نشان میدهد که زنده کردن دوباره برای خداوندی که خلقت نخستین را انجام داده، نه تنها دشوار نیست، بلکه بسیار آسانتر است.