Surat An-Naba — Ayat 20

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَسُيِّرَتِ : lan padha dilakokake utawa diobahake saka panggonane.
• الْجِبَالُ : gunung-gunung.
• سَرَابًا : fatamorgana, yaiku bayangan kang katon kaya banyu ing ara-ara nanging ora ana banyune.

2) Tegese ayat:

Ing dina kiamat, gunung-gunung kang maune kukuh lan kuwat banget bakal padha diobahake saka panggonane, banjur padha dadi lebur lan buyar kaya bledug kang mabur. Sawise buyar, gunung-gunung mau banjur dadi kaya fatamorgana, yaiku barang kang katon ana nanging sejatine ora ana. Dadi gunung kang maune dadi tandha kekuwatane bumi, ing dina iku bakal sirna babar pisan lan ora ana tilase.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Kabeh barang kang ana ing donya iki ora langgeng, kalebu gunung kang katon kukuh lan kuwat. Mula aja gumantung marang barang kang bakal sirna.
• Kuwasane Allah iku ora ana watese. Dheweke bisa ngowahi barang kang kuwat dadi barang kang ora ana gunane mung sakcedhake.
• Ayat iki ngelingake marang dina kiamat, supaya kita tansah nyiapake awake dhewe kanthi nindakake kabecikan lan ninggalake barang kang dilarang.
• Kanthi ngerti yen donya iki mung sakwetara, kita dadi luwih semangat ngupaya bekal kanggo akhirat, yaiku kanthi iman lan amal saleh.
• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, amarga wis nyritakake bab-bab kang ora bisa dingerteni manungsa, kayata kahanane gunung ing dina kiamat.