سوره نبأ — آیه 20

معانی کلمات:

• سُیِّرَت: به حرکت درآورده شد، از جای کنده شد.
• سَرابًا: سراب، آنچه در بیابان در گرمای شدید دیده میشود و مانند آب مینماید اما حقیقت ندارد.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال از یکی از حوادث هولناک روز قیامت خبر میدهد: کوهها که در دنیا نماد استواری و پایداری بودند، از جای کنده شده و به حرکت در میآیند. آن چنان در هم کوبیده و ریز میشوند که مانند سراب، چیزی جز یک تصویر بیحقیقت و پوچ از آنها باقی نمیماند. این صحنه نشان میدهد که تمام مظاهر قدرت و عظمت مادی که انسان به آنها دل بسته است، در برابر اراده الهی ذرهای بیش نیستند و به هیچ میانجامند. کوهها که تصور میشد پایدارترین اجساماند، به غباری رقیق و بیاثر تبدیل میشوند که مانند سراب، فریبنده و ناپایدار است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به انسان میآموزد که به قدرت و عظمت ظاهری دنیا دل نبندد؛ زیرا همه چیز حتی کوههای استوار، روزی نابود و بیاثر خواهند شد.
• یادآوری این صحنه، انسان را به تفکر در مورد آخرت و آمادگی برای آن دعوت میکند و او را از غرور و تکبر باز میدارد.
• این آیه نشان میدهد که تنها خداوند است که باقی و پایدار است و همه مخلوقات، هر قدر هم عظیم باشند، در برابر او ناتوان و فانیاند.
• این تصویر، امید را در دل مؤمنان زنده میکند که عدالت الهی در روزی که همه چیز در هم میشکند، برقرار خواهد شد و حق هر کسی به او بازگردانده میشود.