ซูเราะฮฺ อัน-นะบะอ์ — อายะฮฺ 37

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• ร็อบบ์ (رب): ผู้ทรงเป็นเจ้า ผู้ทรงสร้าง ผู้ทรงเลี้ยงดู และผู้ทรงปกครองทุกสิ่ง
• มะร่อฮ์มาน (الرحمن): ผู้ทรงเมตตาอย่างยิ่งใหญ่ครอบคลุมทุกสรรพสิ่งในโลกนี้และโลกหน้า
• คิฏอบ (خطاب): การพูด การกล่าวคำขอ หรือการทูลถามใด ๆ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงพระองค์อัลลอฮ์ว่า พระองค์คือผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง ไม่ว่าจะเป็นเทวดา มนุษย์ ญิน หรือสรรพสิ่งทั้งมวล ล้วนอยู่ภายใต้อาณาจักรและการปกครองของพระองค์ทั้งสิ้น พระองค์คือผู้ทรงเมตตาอย่างยิ่งใหญ่ในโลกนี้และโลกหน้า ความเมตตาของพระองค์ครอบคลุมทุกสิ่ง

และเนื่องจากพระองค์ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดเหนือทุกสิ่ง พระองค์จึงเป็นผู้ทรงสิทธิ์ขาดในการอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ผู้ใดทูลพูดหรือกล่าวขอสิ่งใดต่อพระองค์ โดยไม่มีใครสามารถทูลถามหรือกล่าวขอใด ๆ ต่อพระองค์ได้ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากพระองค์ก่อนเท่านั้น แม้แต่บรรดามะลาอิกะฮ์ที่ใกล้ชิดหรือบรรดานบีก็ตาม ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะเอ่ยปากทูลขอสิ่งใดโดยพลการ

ในวันกิยามะฮ์ สรรพสิ่งทั้งหลายจะยืนนิ่งเงียบด้วยความเกรงกลัว ไม่มีใครกล้าพูดจาใด ๆ นอกจากจะได้รับอนุญาตจากพระองค์ผู้ทรงเมตตาเท่านั้น และเมื่อพระองค์อนุญาตให้พูด ก็จะพูดแต่สิ่งที่ถูกต้องและเป็นความจริงเท่านั้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความยิ่งใหญ่แห่งอำนาจของอัลลอฮ์: อายะฮ์นี้สอนให้เราตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงเป็นเจ้าแห่งทุกสิ่งในจักรวาล ไม่มีสิ่งใดอยู่นอกเหนืออำนาจของพระองค์ การตระหนักเช่นนี้จะทำให้เรามีความอ่อนน้อมถ่อมตนและไม่หยิ่งผยองในสิ่งที่เรามี
2. ความเมตตาของพระองค์ที่ครอบคลุมทุกสิ่ง: การที่พระองค์ทรงเป็น "ผู้ทรงเมตตา" ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นใจว่าแม้เราจะเป็นเพียงมนุษย์ที่อ่อนแอและมีข้อบกพร่องมากมาย แต่พระองค์ยังคงทรงเมตตาเราเสมอ ประตูแห่งการขออภัยและการวิงวอนจึงเปิดกว้างสำหรับผู้ที่กลับตัวกลับใจ
3. การสำรวมและความเคารพต่อพระเจ้า: การที่แม้แต่มะลาอิกะฮ์ยังไม่กล้าทูลพูดโดยพลการ สอนให้เรารู้จักความสำรวมในการวิงวอนต่อพระองค์ เราควรวิงวอนด้วยความนอบน้อม ถ่อมตน และใช้ถ้อยคำที่สุภาพเหมาะสม
4. ความหวังในวันปรโลก: อายะฮ์นี้ทำให้เรามองเห็นว่าวันกิยามะฮ์เป็นวันที่ทุกคนต้องยืนต่อหน้าพระเจ้าอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีใครช่วยใครได้ การเตรียมตัวด้วยการทำความดีในโลกนี้จึงเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เราปลอดภัยในวันนั้น
5. การขออนุญาตก่อนพูด: บทเรียนเชิงปฏิบัติในชีวิตประจำวันคือ การรู้จักขออนุญาตก่อนพูดหรือก่อนทำในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผู้มีอำนาจเหนือเรา เช่นเดียวกับที่เราไม่กล้าพูดกับพระเจ้าตามอำเภอใจ เราก็ควรรู้จักมารยาทในการพูดกับผู้ใหญ่หรือผู้มีสถานะสูงกว่าเช่นกัน