Sure Nebe' — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Rabbi's-semâvâti vel-ardı: Göklerin ve yerin Rabbi (sahibi, yaratıcısı, terbiye edicisi)
• Mâ beynehümâ: İkisi arasındaki her şey
• Er-Rahmân: Rahmeti bütün yaratılmışları kuşatan, merhameti sınırsız olan
• Lâ yemlikûne: Onlar (göklerde ve yerde olanlar) sahip olamazlar, güç yetiremezler
• Minhu hitâben: O'na (Allah'a) söz söylemeye, O'nunla konuşmaya

Tefsir:

Bu mübarek âyet, kıyamet gününün dehşetini ve o günkü durumu tasvir eden sûrenin akışında, Allah Teâlâ'nın yüceliğini ve kudretini beyan etmektedir. O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin Rabbidir. Yani tüm kâinatı yaratan, yöneten, nizamını kuran ve terbiye eden O'dur. O, Er-Rahmân'dır; rahmeti hem dünyayı hem ahireti kaplamıştır. Müminlere cenneti, nimetleri ve sonsuz ikramları lütfeden de O'dur.

Âyetin devamında ise o büyük günde bütün mahlûkatın acziyeti dile getirilir: "Onlar, O'na karşı hiçbir söz söylemeye güç yetiremezler." Yani göklerde ve yerde bulunan tüm varlıklar -melekler, insanlar, cinler- o gün Allah'ın huzurunda son derece âcizdirler. Hiçbiri, O'nun izni olmadan O'na hitap edemez, O'ndan bir şey isteyemez, şefaat dahi edemez. Ancak Allah'ın dilediği ve izin verdiği kimseler, O'nun izniyle konuşabilir ve şefaat edebilirler. Bu da Allah'ın kudretinin mutlaklığını ve her şeyin O'nun iradesine bağlı olduğunu gösterir.

Bu âyet bize, Allah'ın azameti karşısında insanın ne kadar küçük ve âciz olduğunu öğretir. Kıyamet gününde hiçbir kimse, hiçbir makam ve mevki, hiçbir güç Allah katında geçerli değildir. O gün tek söz sahibi Allah'tır. İşte bu yüzden dünyada iken O'na yönelmeli, O'nun rızasını kazanmalı ve O'nun izni olmadan hiçbir şeye güvenmemeliyiz. Rabbimiz bize o günü hatırlatarak, bugün O'na sığınmamızı, O'na yalvarmamızı ve O'nun rahmetine nail olmamızı istemektedir. Ne mutlu o kimselere ki, bu dünyada Allah'ın rahmetine sığınır, O'nun izniyle konuşma ve şefaat şerefine ererler.