Sura An-Nazi'at — Werset 12

Znaczenie słów:

• تِلْكَ – to, ta (wskazanie na powrót do życia po śmierci).
• إِذًا – w takim razie, zatem.
• كَرَّةٌ – powrót, nawrót (do życia).
• خَاسِرَةٌ – stracona, zgubna, przynosząca stratę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ci, którzy zaprzeczają zmartwychwstaniu, mówili z drwiną i niedowierzaniem: „Czy naprawdę mamy zostać przywróceni do życia po śmierci, gdy staniemy się spróchniałymi kośćmi?”. A następnie dodawali z ironicznym przekąsem: „Gdyby taki powrót miał nastąpić, to byłby to powrót stracony i zgubny” – to znaczy: uważali go za niemożliwy i bezwartościowy, a jeśli już by się wydarzył, to przyniósłby im tylko stratę i zgubę. W ten sposób wyśmiewali ideę życia po śmierci, nie zdając sobie sprawy, że to oni poniosą prawdziwą klęskę, gdy staną przed swoim Panem.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wiara w zmartwychwstanie jest fundamentem sprawiedliwości Bożej – bez niej życie ludzkie traci swój głębszy sens, a dobro i zło nie mogą zostać w pełni wynagrodzone.
2. Drwiny niewierzących z prawdy o życiu po śmierci nie zmieniają rzeczywistości – każdy człowiek stanie przed swoim Panem i zobaczy skutki swoich czynów.
3. Werset ten uczy nas, abyśmy nie polegali na własnym rozumie w sprawach, które przekraczają ludzkie możliwości poznania – Bóg, który stworzył człowieka po raz pierwszy, z pewnością może go wskrzesić ponownie.
4. Przypomina nam, że życie doczesne jest tylko przejściowym etapem, a prawdziwy sukces i strata objawią się w pełni w życiu ostatecznym.