Ан-Назиат сүрөсү — Аят 29

1. Сөздөрдүн мааниси:

• أَغْطَشَ: караңгылатты, кап-караңгы кылды.
• ضُحَاهَا: күндүзүн, күн чыккандагы жарыкты, күндүн нурун.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала асманды жаратып, анын көркүн жана бийиктигин белгилегенден кийин, түн менен күндүздүн алмашуусун эске салат. Ал түндү караңгы кылып, күндүн батышы менен дүйнөнү караңгылыкка чулгады. Ал эми күндүзүн күндүн чыгышы менен жарыкты чыгарып, аны ачык-айкын көрүнүктүү кылды. Бул Аллахтын кудуретүнүн жана даанышмандыгынын далили. Түндүн караңгылыгы жана күндүздүн жарыгы — адамдардын жашоосу үчүн зарыл болгон улуу жакшылык. Аллах асманды жана жерди ушундай кемчиликсиз тартипте жараткан. Ошол эле Аллах адамдарды өлгөндөн кийин кайра тирилтүүгө да кудуреттүү. Бул аятта адамдарга Аллахтын кудурети жана жаратуудагы даанышмандыгы эскертилип, кайра тирилүүнүн чындык экенине көңүл бурулат.

1. Алынуучу пайдалар:

• Аллахтын кудурети чексиз экенин түшүнүү: түндү караңгы, күндүздү жарык кылуу — Анын кудуретинин бир гана белгиси. Ал өлгөндөрдү кайра тирилтүүгө да жөндөмдүү.
• Табияттагы алмашууларды ой жүгүртүү менен Аллахты таанууга жана Ага ыраазы болууга чакырык.
• Түн менен күндүздүн алмашуусу — адам баласынын жашоосун жеңилдетүүчү улуу ныкмат. Бул ныкматтарды эске алып, Аллахка шүгүр кылуу керек.
• Ислам дини адамды ой жүгүртүүгө, жаратылыштын сырларын түшүнүүгө жана Аллахтын улуулугун моюнга алууга үндөйт. Бул аят аркылуу ар бир адам Аллахтын бар экенин жана бир экенин, Анын кудуретинин чексиздигин сезип, ыйманга бекем болушуна түрткү алат.