Surat An-Nazi'at — Ayat 29

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَأَغْطَشَ (wa aghthasya): nyiptakake peteng, ndadekake peteng ndhedhet.
• لَيْلَهَا (lailaha): wengine langit.
• وَأَخْرَجَ (wa akhraja): ngetokake, ngatonake.
• ضُحَاهَا (dhuhaaha): padhange srengenge ing wayah esuk, utawa padhange awan.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngendika yen Panjenengane wis ndadekake wengi ing langit iku peteng ndhedhet nalika srengenge wis surup, lan Panjenengane uga ngetokake padhange awan nalika srengenge wiwit sumunar. Kabeh iku minangka tandha kekuwasane Allah kang tanpa wates. Dadi, Allah kang bisa ngatur peteng lan padhange langit iku mesthi uga kuwasa nguripake manungsa maneh sawise mati. Ora ana barang kang angel tumrap Allah, kabeh gampang lan mung sakedheping netra.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen Allah iku Maha Kuwasa ngatur kabeh kang ana ing langit lan bumi, kalebu ganti-gantine wayah awan lan wengi.
• Kanthi ngelingi kekuwasane Allah, kita dadi luwih yakin yen dina kiamat lan urip maneh sawise mati iku mesthi bakal kelakon.
• Kita diajak tansah syukur marang nikmate Allah awujud wayah awan kanggo nyambut gawe lan wayah wengi kanggo ngaso.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab kang gampang dimangerteni saka alam saubenge kita, supaya kita luwih cedhak marang Allah.