Surja El-Enfal — Ajet 23

Kuptimet e fjalëve:

• لَأَسْمَعَهُمْ: Do t'u bënte të dëgjonin me vëmendje dhe përqendrim, në mënyrë që ta kuptonin dhe ta pranonin.
• لَتَوَلَّوْا: Do të largoheshin nga besimi dhe do ta kthenin shpinën.
• مُعْرِضُونَ: Të larguar me kokëfortësi, duke mos i kushtuar asnjë vëmendje të vërtetës.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se nëse Ai do të kishte ditur se në këta idhujtarë që mohojnë të vërtetën ekziston ndonjë e mirë ose gatishmëri për ta pranuar udhëzimin, Ai do t'u kishte dhënë atyre mundësinë të dëgjonin Kuranin me një dëgjim që sjell dobi dhe kuptim, në mënyrë që ata t'i kuptonin argumentet dhe provat e Allahut. Por, Allahu e di se në ta nuk ka asnjë të mirë dhe se ata nuk do të besojnë kurrë. Edhe sikur t'u jepte atyre mundësinë të dëgjonin – si supozim hipotetik – ata do të largoheshin nga besimi me kokëfortësi dhe rebelim, pasi e kanë kuptuar të vërtetën, dhe do të vazhdonin të jenë të larguar prej saj, pa i kushtuar asnjë rëndësi asaj, as me zemër e as me mendje.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se udhëzimi dhe pranimi i besimit varet nga vullneti dhe dëshira e njeriut për të mirën, jo vetëm nga dëgjimi i argumenteve. Allahu i di zemrat dhe qëllimet e njerëzve.
2. Ajeti na mëson se Allahu është i Gjithëdijshëm për gjendjen e robërve të Tij, dhe se Ai vepron me drejtësi të plotë, duke i lënë njerëzit të zgjedhin rrugën e tyre.
3. Ajeti na bën të kuptojmë se kokëfortësia dhe refuzimi i së vërtetës pasi ajo është kuptuar qartë, është një nga pengesat më të mëdha për udhëzim, dhe se njeriu duhet ta hapë zemrën e tij për të pranuar udhëzimin e Allahut.
4. Ajeti na nxit që të jemi ndër ata që Allahu i ka ditur në ta të mirën, duke u përpjekur për të mirën dhe duke iu përgjigjur thirrjes së Allahut me sinqeritet dhe përkushtim.