ሱረቱ አል-አንፋል — አንቀጽ 23

የቃላት ፍች፡-

• خَيْرًا (ኸይረን)፡- በጎነትን፣ እውነትን የመቀበል ዝንባሌን ወይም እምነትን ማለት ነው።
• لَأَسْمَعَهُمْ (ለአስመዐሁም)፡- የመረዳትና የመቀበል ማዳመጥን ያሰማቸው ነበር ማለት ነው።
• لَتَوَلَّوْا (ለተወለው)፡- ከእምነት በመዞር በኩራት ይሸሹ ነበር ማለት ነው።
• مُعْرِضُونَ (ሙዕሪዱነ)፡- ከእውነት ዘንጊዎች፣ ፊታቸውን የሚያዞሩ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ በእነዚህ ባላመኑት ሰዎች ላይ ምንም ዓይነት በጎነት እንዳለ ባወቀ ኖሮ፣ የቁርኣንን ጥበብና ተዓምራት የሚረዱበትን ማዳመጥ በእርግጥ ባሰማቸው ነበር። ነገር ግን አላህ በዕውቀቱ በውስጣቸው ምንም በጎ ነገር እንደሌለ፣ እምነትን የሚቀበሉ እንዳልሆኑ ያውቃል። ስለዚህ አላስማቸውም። እንደ ግምትና ቅድመ ሁኔታ ቢሆንና ባሰማቸው እንኳን፣ እውነትን ከተረዱ በኋላ በግትዝነትና በጠላትነት ከእምነት በመዞር ፊታቸውን ያዞሩ ነበር፤ ለእውነት ምንም ዓይነት ትኩረት ሳይሰጡ። ይህም የሚያሳየው ጉዳዩ የማዳመጥ ችግር ሳይሆን የልብ ጠጣርነትና እውነትን የመጥላት ባህሪያቸው መሆኑን ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ሁሉን አዋቂ ነው፤ በሰዎች ልብ ውስጥ ያለውን በጎነትና ክፋት በሙሉ ያውቃል፤ ስለዚህ ፍርዱ ሁሉ በጥበብ የተመሰረተ ነው።
2. የቁርኣን ጥሪ ፍትሃዊ ነው፤ አላህ ለሁሉም ሰው የማስረጃን መንገድ ከፍቶለታል፤ ነገር ግን ጥቅም የሚያገኘው ልቡ ለእውነት የተከፈተ ሰው ብቻ ነው።
3. የእምነት መሰረቱ የልብ መክፈትና እውነትን የመቀበል ፍላጎት ነው፤ ማዳመጥ ብቻ ሳይሆን በመስማት መጠቀም ያስፈልጋል።
4. ይህ አንቀጽ ለነቢዩ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እና ለሙስሊሞች እጅግ የሚያጽናና ነው፤ ምክንያቱም የሰዎች እምቢተኝነት በእነርሱ ጥረት ጉድለት ሳይሆን በራሳቸው ልብ ጠጣርነት መሆኑን ያሳያልና።
5. በመጨረሻም፣ ይህ አንቀጽ ለእያንዳንዱ ሰው ልቡን ለእውነት እንዲከፍት፣ ከግትዝነትና ከትዕቢት እንዲርቅ ማስተማሪያ ነው፤ ምክንያቱም አላህ ለሚፈልግ ሰው የመረዳትን በር ይከፍታልና።