سوڕەتی ئه‌نفال — ئایه‌ت 9

واتا سهره‌تا:

"تستغیثون" واتا: داوای فریاد و یارمه‌تی ده‌که‌ن.

"فاستجاب" واتا: ده‌ستپێکردنه‌وه و وهرگرتنی دوعا.

"مُردفین" واتا: به‌شوێن یه‌کتردا هاتوون، له‌دوای یه‌کتر.

تەفسیر:

ئه‌ی ئیمانداران، یادی ئه‌و نیعمه‌ته گه‌وره‌یه‌ی خوا بکه‌نه‌وه که له ڕۆژی به‌دردا، کاتێك ده‌ستبه‌جێ بووینه‌وه بۆ خوا و داوای سه‌رکه‌وتنتان لێ ده‌کرد له دژی دوژمنه‌کانتان، چونکه زانیتان که هیچ ڕێگه‌یه‌کتان نیه جگه له پشت به‌ستن به خوا. ئێوه هاوارتان له خوا کرد و گوتتان: "ئه‌ی په‌روه‌ردگار، یارمه‌تیمان بده و سه‌رمان بخه به‌سه‌ر دوژمنه‌کانتدا." خوای گه‌وره‌ش به‌ڕه‌حمه‌ت و به‌زه‌یی خۆی، دوعاتان لێ وهرگرت و وه‌ڵامی داینه‌وه و فهرمووی: "به‌ڕاستی من یارمه‌تیتان ده‌که‌م به هه‌زار فریشته‌یه‌ك که له ئاسمانه‌وه ده‌سته‌به‌ده‌سته و به‌شوێن یه‌کتردا دێن بۆ یارمه‌تیدان و به‌هێزکردنتان."

ئه‌م ئایه‌ته به‌ڵگه‌یه‌که له‌سه‌ر ئه‌وه‌ی که خوا هه‌میشه گوێگر و به‌ده‌م دوعای به‌نده‌کانیه‌تی، به‌تایبه‌ت کاتێك ئیمانداران له کێشه و ته‌نگانه‌دا ده‌ست ده‌که‌نه به‌ستن به خوا و داوای یارمه‌تی لێ ده‌که‌ن. ئه‌م ڕووداوه له به‌دردا، نه‌خشه‌یه‌کی ڕوونه بۆ هه‌موو ئیماندارێك که له کاتی ته‌نگانه‌کاندا، دوعا و پاڕانه‌وه باشترین چه‌که‌که و خوا به‌ڕاستی فریادڕه‌س و یارمه‌تی‌ده‌ره‌.

ئه‌ی خوشک و برای ئیماندار، ئه‌م ڕووداوه مێژوویه‌مان فێر ده‌کات که خوا هه‌رگیز به‌نده‌کانی به‌ته‌نها به‌جێ ناهێڵێت، به‌ڵکو له هه‌موو بارودۆخێکدا یارمه‌تیان ده‌دات، به‌ڵام به‌شه‌رطێك که ئێمه به‌ڕاستی پشت به خوا ببه‌ستین و له دوعادا سوڵح و دڵنیایی هه‌بێت. که‌واته ئه‌ی ئیماندار، له هه‌موو کێشه‌یه‌کدا ده‌ست بده به خوا و دڵنیابه که خوا گوێگر و به‌ده‌مه، چونکه ئه‌و زاته‌یه که به‌هه‌زار فریشته یارمه‌تی ئیماندارانی به‌دری دا، ئه‌مڕۆش یارمه‌تی تۆ ده‌دات له هه‌موو بارودۆخێکدا، به‌ڵام به‌شه‌رطێك که ئیمان و باوه‌ڕی ڕاسته‌قینه‌ت هه‌بێت و له ڕێگه‌ی ڕاستدا بڕۆیت.