Surah Al-Anfal — Aya 9

Ma'anar Kalmomi:

• تَسْتَغِيثُونَ: kuna neman taimako da agaji.
• فَاسْتَجَابَ لَكُمْ: sai Ya karɓa muku addu'a.
• مُمِدُّكُم: mai taimakonku da ƙarfafawa.
• مُرْدِفِينَ: masu jere a jere, waɗanda suke bin juna.

Tafsiri:

Ku tuna, ya ku muminai, ni'imar Allah a kanku a ranar yaƙin Badar, lokacin da kuka nemi taimako daga Ubangijinku da kuka roƙe shi da cewa: "Ya Ubangiji! Ka taimake mu, ka ba mu nasara a kan maƙiyanmu." Sai Allah ya karɓa muku addu'a, ya kuma amsa muku da cewa: "Lalle ne Ni mai taimakonku ne da dubunnan mala'iku daga sama, waɗanda suke bin juna a jere, suna sauka don ƙarfafa ku da kuma taimakonku." Wannan ya faru ne a lokacin da suka fahimci cewa babu makawa sai faɗa, sai suka koma ga Allah da addu'a, suka nemi agajinsa. Allah kuwa mai jin addu'ar masu neman taimako ne, kuma mai iya taimakonsu.

Fa'idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Neman taimako daga Allah a lokutan wahala da tsananin bukata alama ce ta imani, kuma Allah yana jin addu'ar bayinsa kuma yana karɓa musu.
2. Wannan aya tana nuna cewa nasara ba ta dogara da yawan mutane da kayan yaƙi ba, amma tana dogara ne da taimakon Allah da yardarsa.
3. Tana ƙarfafa muminai su riƙa komawa ga Allah a kowane hali, musamman a lokutan yaƙi da wahala, domin Allah shi ne mai iya taimako da nasara.
4. Tana nuna darajar mala'iku da matsayinsu a wajen Allah, domin Allah yana taimakon bayinsa da su a lokutan bukata.
5. Tana ƙarfafa zuciyar muminai da kuma kwantar da hankalinsu, domin sanin cewa Allah yana tare da su kuma yana taimakonsu da abin da ba su sani ba.