Surja Abese — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

• "Abese" – vrenjti fytyrën, u bë i ashpër në fytyrë.
• "Tevel-lâ" – u kthye dhe e ktheu fytyrën anash.

Tefsiri i ajetes:

Kjo ajete fisnike tregon një ngjarje që i ndodhi Pejgamberit tonë, Muhammedit (salallahu alejhi ve sel-lem). Ajo përshkruan se si Profeti (salallahu alejhi ve sel-lem) vrenjti fytyrën dhe u kthye anash. Arsyeja ishte se tek ai erdhi një njeri i verbër, Abdullah ibn Ummi Mektumi (radijallahu anhu), i cili kërkonte udhëzim dhe mësim. Por në atë moment, Profeti (salallahu alejhi ve sel-lem) ishte i angazhuar në bisedë me disa nga udhëheqësit e Kurejshit, duke shpresuar që t'i ftonte ata në Islam, sepse konvertimi i tyre do të sillte dobi të madhe për përhapjen e fesë.

Kur erdhi i verbëri dhe e ndërpreu bisedën, Profetit (salallahu alejhi ve sel-lem) nuk i pëlqeu kjo ndërprerje në atë moment, prandaj vrenjti fytyrën dhe u kthye anash. Por Allahu i Lartësuar nuk e la këtë pa e vërejtur, dhe e qortoi Pejgamberin e Tij me dashuri dhe butësi, duke i bërë të ditur se i verbëri që erdhi me sinqeritet për të mësuar, ishte më i denjë për vëmendje se sa ata udhëheqës që ai shpresonte t'i bindte.

Mësimet dhe dobitë që nxjerrim nga kjo ajete:

1. Kjo ajete tregon drejtësinë e Allahut dhe se Ai nuk bën dallim mes njerëzve; i gjithë njerëzimi është i barabartë në sytë e Tij, dhe vlera e njeriut është te devotshmëria e tij, jo te pasuria apo pozita e tij shoqërore.
2. Ajo na mëson se edhe Pejgamberi (salallahu alejhi ve sel-lem), megjithëse ishte i mbrojtur nga gabimet e mëdha, megjithatë Allahu e korrigjonte atë për çdo gjë, edhe për ato që mund të duken të vogla. Kjo tregon se asnjë njeri nuk është i përsosur, dhe se korrigjimi është pjesë e dashurisë dhe kujdesit.
3. Ajo na mëson vlerën e madhe të dijes dhe të atyre që e kërkojnë atë; i verbëri që erdhi për të mësuar, u bë shkak për zbritjen e ajeteve që do të mbeten të lexuara deri në Ditën e Kijametit.
4. Ajo na mëson se nuk duhet t'i neglizhojmë njerëzit e thjeshtë dhe nevojtarët për hir të të mëdhenjve dhe të pasurve; çdo njeri ka të drejtë të dëgjohet dhe të respektohet.
5. Ajo tregon se Allahu e do Pejgamberin e Tij dhe e edukon atë me edukatën më të lartë, duke i mësuar atij se si t'i trajtojë njerëzit me drejtësi dhe barazi, pa marrë parasysh statusin e tyre shoqëror.