சூரா அபஸ — வசனம் 1

சொற்பொருள்:

• عَبَسَ (அபஸ): முகம் சுளித்தார், முகத்தில் கடுமையான தோற்றம் வெளிப்பட்டது.
• وَتَوَلَّىٰ (வ தவல்லா): முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார், விலகிச் சென்றார்.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், நபி (ஸல்) அவர்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலை தொடர்பான நிகழ்வு சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில், நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவின் பெரிய தலைவர்களை இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைப்பதில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தார்கள். அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உம்மி மக்தூம் (ரலி) என்ற பார்வையற்ற தோழர் அவர்களிடம் வந்து, மார்க்க விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்பி அணுகினார். அவர் வந்த நேரம், நபி (ஸல்) அவர்கள் முக்கியமான பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டிருந்ததால், அவர்களின் முகத்தில் சிறிது அதிருப்தி தோன்றியது; மேலும் அவர்கள் அந்தப் பார்வையற்றவரிடமிருந்து முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள். இது மனித இயல்புக்கு ஏற்ப நிகழ்ந்த ஒரு சிறிய செயலாகும். ஆனால், இறைவன் தன் தூதரின் இந்தச் செயலைக் கண்டித்து, இந்த வசனங்களை அருளினான். இது நபி (ஸல்) அவர்களின் உயர்ந்த நிலையைக் காட்டுகிறது — அவர்களின் சிறிய குறை கூட இறைவனால் கண்டிக்கப்பட்டது. இந்த நிகழ்வின் மூலம், மக்களின் அந்தஸ்தைப் பார்க்காமல், யார் கேட்டாலும் அவர்களுக்கு அறிவுரை கூற வேண்டும் என்பதை இறைவன் கற்றுத்தந்தான்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம், மக்களின் சமூக அந்தஸ்தைப் பார்க்காமல், அறிவைத் தேடி வருபவர்களை மதிக்க வேண்டும் என்பதை போதிக்கிறது. ஏழை, பார்வையற்ற, எளிய மக்களும் அறிவைப் பெற உரிமை உள்ளவர்கள்.
2. தலைவர்கள் மற்றும் அழைப்பாளர்கள், பெரியவர்களிடம் பேசும்போது சாதாரண மக்களைப் புறக்கணிக்கக் கூடாது என்பதை இது காட்டுகிறது.
3. நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது இறைவன் காட்டும் அன்பும் கண்டிப்பும் — அவர்கள் தவறு செய்தாலும் உடனே திருத்தப்படுவார்கள் என்பதை உணர்த்துகிறது. இது நபியின் உயர்ந்த நிலையை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது.
4. இஸ்லாம் மதிப்பளிப்பது மனிதர்களின் செல்வம் அல்லது பதவியை அல்ல; மாறாக அவர்களின் இறையச்சம் மற்றும் அறிவுத் தேடலையே மதிக்கிறது.
5. இந்த வசனம், ஒரு தவறு நடந்தால் உடனே மன்னிப்பு கேட்டு திருந்த வேண்டும் என்பதையும், இறைவன் தன் அடியார்களின் சிறிய குறைகளைக் கூட மன்னித்து வழிகாட்டுகிறான் என்பதையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.