Surah 'Abasa — Aya 1

Ma'anar Kalmomi:

• عَبَسَ: Ya daure fuska, ya nuna rashin jin daɗi.
• تَوَلَّىٰ: Ya juya baya, ya kau da kai.

Tafsiri:

Wannan aya tana nuni da wani lamari da ya faru da Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi). A lokacin da yake tattaunawa da manyan mutanen Kuraishawa, yana kiran su zuwa ga Musulunci, sai wani makaho mai suna Abdullahi bn Ummi Maktum ya zo wurinsa domin neman ilimi da shiriya. Amma saboda Manzon Allah ya shagaltu da tattaunawar da yake da ita da manyan mutane, sai ya nuna rashin jin daɗi a fuskarsa, ya kuma juya baya daga gare shi. Wannan aya ta zo domin ta zargi Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) a hankali, domin ya fifita manyan mutane a kan wannan makaho mai neman ilimi, alhali kuwa wannan makaho ya zo da zuciyar gaskiya domin neman shiriya, yayin da manyan mutane suka zo ne da girman kai.

Darussa da Fa'idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Nuna cewa Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) mutum ne mai halayen ɗan adam, kuma Allah yana gyara masa halaye domin ya zama abin koyi ga al'umma.
2. Ƙarfafa wa'azi ga masu neman ilimi, ko da kuwa suna da nakasu a jikinsu, domin Allah yana kula da niyyarsu ta gaskiya.
3. Nuna fifikon ilimi da neman shiriya a kan tattaunawa da masu girman kai, domin wanda yake neman gaskiya ya fi wanda yake nuna girman kai.
4. Koyar da ɗabi'a mai kyau ga masu da'awa, cewa kada su raina talakawa ko masu bukata, domin Allah yana son tawali'u da ladabi ga dukkan mutane.